Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5711 K.2023/3501

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kemer 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2015 tarihli 2015/305 Esas, 2015/547 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddenin üçüncü fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddenin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kemer 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2015 tarihli 2015/305 Esas, 2015/547 Karar sayılı kararının sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 22.06.2020 tarihli 2019/6388 Esas, 2020/3796 Karar sayılı kararı ile.

"1- Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu görüşlere ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 100 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin kabul edildiği ve Adli Tıp uygulamalarına göre kişiden kişiye farklılık göstermekle birlikte alkol oranının her saat ortalama 0,15 promil azaldığının kabulünün gerekeceği, somut olayda sanığın kaza saatinden yaklaşık üç saat sonra yapılan ölçümde 0,46 promil alkollü olduğunun tespit edildiği dikkat alındığında, sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluşmadığı gözetilmeksizin,

eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabulü ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/3. maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayini, Kabul ve uygulamaya göre ise.

5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkûmiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlenmiş olup, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca tayin olunacak güvenlik tedbirinin süresinin, fiilin ağırlığı ile orantılı, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun olacak şekilde belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

sürücü belgesinin asgari hadden çok fazla uzaklaşarak en üst hadden 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmesi;" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Bozma üzerine ve temyiz incelemesine konu olan Kemer 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli 2020/423 Esas, 2021/401 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddenin altıncı fıkrası uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.07.2022 tarihli ve 2022/92250 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin sanık hakkında teşdid uygulanarak fazla ceza verilmesinin ve lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkin olduğu, katılan vekilinin temyiz isteminin sanığın alkollü olmasına rağmen verilen cezada bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü 05:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobilde yolcu konumunda ölen ile birlikte Kumluca Adrasan Mahallesi istikametinden Kemer istikametine doğru seyrederken, meskun mahal dışı, iki yönlü, çift şeritli, kaza yerinden 34 metre öncesinde sola tehlikeli viraj levhası bulunan, eğimli asfalt yolda,

viraja girdiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek kazadan yaklaşık 3 saat sonra alınan alkol raporuna göre 0,48 promil alkollü olan sanığın bariyerlere çarpıp 24 metre sürüklenerek şarampolden yola 23 metre mesafedeki dere yatağına devrilmesi sonucu gerçekleşen kazada yolcunun tramvaya bağlı oluşan doku yaralanması ve iç organ hasarı sonucu ölüm meydana gelmiştir.

2. Kaza tespit tutanağı ile sanığın Kumlucadan Kemer istikametine seyir halinde iken direksiyon hakimiyetini kaybederek sola keskin virajı alamadığı kazada 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 47 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca trafik işaret ve levhalarına uymamak kuralını ihlal ederek asli kusurlu olduğu tespit edilmiştir.

3. Sanığın alınan savunmalarında olay günü saat 05:00 sıralarında alkol aldıkları yerden ayrıldıklarını, ölen kuzeninin engelli olması nedeniyle kendisinin aracı kullandığını, Ulupınar mevkiine geldiğinde uykusu geldiği için dinlenmek istediğini, uykusuz olduğu için aracı şarampole doğru kaydırdığını, yaklaşık üç saat bilinçsiz yerde yattıktan sonra kendine geldiğinde telefonuna ulaşarak eşine haber verebildiğini beyan ettiği, sanığın kazadan yaklaşık üç saat sonra alınan alkol raporuna göre 0,46 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Kemer

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli 2020/423 Esas, 2021/401 Karar sayılı kararında, somut olayda sanığın kaza saatinden yaklaşık üç saat sonra yapılan alkol ölçümünde 0,46 promil alkollü olduğunun tespit edildiği dikkate alındığında, Adli Tıp Kurumunun bilimsel verilere dayanarak oluşturduğu ve Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, 100 promilden fazla alkol miktarı güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracağından, somut olayda sanığın alkol miktarının 0,91 promilde kaldığı, sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından,

bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin kararda bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Kemer

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.05.2021 tarihli 2020/423 Esas, 2021/401 Karar sayılı kararında tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, yeterli, yerinde ve kanuni gerekçelerle temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belirlenmesinin, işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı, hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temel ceza miktarına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde bu nedene dayalı hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince, taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin, sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiğinin anlaşılması karşısında,

sanık hakkında '"sanık hakkında hürriyeti bağlayıcı cezanın süresi dikkate alındığınca koşulları oluşmadığından' şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR