Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/5731 K.2022/8204

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle yaralama Hüküm : TCK'nın 89/1-89/2-b,CMK’nın 251/3-son maddesi ile TCK’nın 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet Temyiz Edenler : Sanık ve katılan vekili Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle,

dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK’nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesinde yeniden düzenlenmiş olan ‘’Basit Yargılama Usulü’’ başlıklı 251. maddenin 1. fıkrasında yer alan ‘’Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.’’ şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı ve bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada basit yargılama usulüne göre verilen karara sanık ve katılan vekili

tarafından itiraz edilmesi üzerine karar kaldırılarak genel hükümlere göre yargılama yapılıp karar verildiği anlaşılmakla yapılan incelemede.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın herhangi bir hukuki nedene dayanmayan kusur durumuna ve eksik araştırmaya yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak.

Sanığın idaresindeki araçla şehir içindeki 19,8 metre platform genişliğindeki aydınlatması bulunan bölünmüş yolda geceleyin seyri sırasında kaza mahalli olan otobüs durağı hizasına geldiğinde otobüsün neredeyse bölünmüş yolun sanığın yönüne ayrılan bölümünün tamamını kaplaması sebebiyle otobüsü sollayarak bölünmüş yola işaret eden kesintisiz çift zemin çizgisine rağmen yolun diğer yönden gelen araçlara ayrılan bölümüne geçtiği sırada otobüsten henüz inmiş ve otobüsün arkasından dolaşarak sağından soluna doğru karşıdan karşıya geçmeye çalışan yayaya karşı yönden gelen araçların yönüne ayrılan şeritte çarpması sonucu yayanın hayati

fonksiyonlarına etkisi 3. derece kırık olacak şekilde yaralandığı, otobüs durağında otobüsten inen yolcuları farketmesine rağmen otobüsü sollayarak yeterince dikkatli davranmaması farkettiği yayaya karşı etkili direksiyon ve fren tedbirine başvuramaması nedeniyle asli kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda 1-Bölünmüş yola ve araçların diğer yönden gelen araçlara ayrılan bölümüne girilmemesi gerektiğine işaret eden kesintisiz çift şerit çizgilerine rağmen sollamaya çıkarak kazaya sebebiyet veren sanığın bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında TCK’nın 22/3 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- CMK’nın 252/3 maddesindeki “Mahkeme, ikinci fıkra uyarınca hüküm verirken, 251'inci madde kapsamında basit yargılama usulüne göre verdiği hükümle bağlı değildir.

Ancak, itirazın sanık dışındaki kişiler tarafından yapıldığı hâllerde 251'inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca yapılan indirim korunur.” şeklindeki düzenlemeye rağmen, basit yargılama sonucu verilen karara sanığın da itiraz ettiği gözetilmeden sanık hakkında hükmedilen cezadan CMK’nın 251/3. maddesi uyarınca ¼ oranında indirim yapılarak eksik cezaya hükmolunması, Kanuna aykırı olup, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA.