Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/7894 K.2023/317

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kandıra (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 18.07.2011 tarihli ve 2011/122 - 2011/667 sayılı kararı ile; sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 179/3-2 ve 53 üncü maddenin birinci ve üçüncü fıkraları gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; taksirle yaralama suçundan beraatine karar verilmiştir.

2. Kandıra (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 18.07.2011 tarihli ve 2011/122 - 2011/667 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 30.03.2015 tarihli ve 2014/4540 Esas, 2015/5401 Karar sayılı kararı ile; "...283 promil alkollü sanığın yerleşim yeri dışında iki yönlü yolda şerit ihlali yaparak karşı yönden gelen müşteki ... idaresindeki araçla çarpışması sonucu şikayetçi üç mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda, alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve bilinçli taksirle yaralama suçlarının oluştuğu,

zarar suçunun oluştuğu durumda tehlike suçundan cezalandırma imkanının bulunmadığı ve iddianame içeriği de göz önüne alındığında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 22/3 maddeleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 10, 11, 12. maddeleri ile CMK'nın 5. maddesi hükümlerine göre Asliye Ceza Mahkemesinin görevine girdiği anlaşıldığından, görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması..." nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

3. Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarihli ve 2015/472-2015/1058 sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89/4, 22/3, 62/1 ve 53 üncü maddenin birinci ve üçüncü fıkraları gereğince 11 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Kandıra 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2015 tarihli ve 2015/472-2015/1058 sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 28.01.2021 tarihli ve 2019/11951 Esas, 2021/815 Karar sayılı kararı ile; "...Duruşmadan bağışık tutulmaya yönelik bir talebi bulunmayan sanık ...'in, talimat mahkemesince alınan 04.09.2015 tarihli beyanı sırasında, ifadesini esas mahkemesi huzurunda vermek isteyip istemediği sorulmadan, sanığın CMK'nın 196/2. maddesine aykırı şekilde yapılan sorgusuna dayalı olarak yokluğunda mahkumiyet kararı verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması..." nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

5. Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.11.2021 tarihli ve 2021/228 E. 2021/634 K. sayılı kararı ile; sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89/4, 22/3, 62/1 ve 53 üncü maddenin birinci, üçüncü ve altıncı fıkraları gereğince 11 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 21.09.2022 tarihli ve 2022/120078 sayılı, "UYAP sisteminden alınan nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 19/02/2022 tarihinde öldüğü anlaşıldığından TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca gerekli araştırma ve kararın mahallinde verilmek üzere hükmün..." bozulması görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

III. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 19.02.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR