Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/8786 K.2025/439

Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; hem aracın hem de teminatın hukuka aykırı olarak alıkonulduğuna, sahibine iade kararı ile bunun sabit hale geldiğine, bu nedenle davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ağrı

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/296 Esas, 2020/131 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 3. kişi konumundaki davacı şirkete ait çekici ve dorseye uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma suçundan kullanıldığı gerekçesiyle Türkiye'de sicile kayıtlı olmayan araçlar bakımından el koyma işleminin alıkoyma şeklinde uygulanacağı düzenlemesi gereğince alıkonulmak suretiyle 24.03.2019 tarihinde el konulduğu, y,argılama esnasında çekici ve dorsenin 28.10.2019 tarihinde yatırılan 100.000,00 TL teminat karşılığında davacıya yediemin sıfatıyla 28.10.2019 tarihinde teslim edildiği, yapılan yargılama sonucunda iyiniyetli

3. Kişi konumunda olan davacı şirkete çekici ve dorse ile yatırılan teminatın iadesine karar verildiği, kararın 10.02.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacı asile tebliğ edilmediği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ancak aynı Kanun'un 141/1-j maddesi uyarınca yasal koşulların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendinde “Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen....

Kişiler, maddî ve manevî her türlü zararlarını, Devletten isteyebilirler." şeklindeki düzenlemeye göre kişilerin uğramış olduğu zararı Devletten isteyebileceği hüküm altına alınmıştır.

Bu açıklamalar ışığında, davacı tarafından teminat olarak yatırılan para ile ilgili olarak da davacının tazminat talebinde bulunduğu, teminat olarak yatırılan paranın yatırıldığı tarih ile iade tarihine kadar işleyen yasal faizin maddi tazminat olarak davacıya ödenmesi gerektiği gözetilmeden ve bu hususa ilişkin bir değerlendirme yapılmadan davanın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi