Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2022/9514 K.2023/3408

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Kurşunlu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/11/2020 tarihli ve 2019/47 soruşturma, 2020/461 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Çankırı Sulh Ceza Hâkimliğinin 13/10/2021 tarihli ve 2020/1738 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14/09/2022 tarihli ve 94660652-105-18-6402-2022-Kyb sayılı sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/124689 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.11.2022 tarihli ve KYB-2022/124689 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Soruşturmaya konu somut olayda, 11/03/2019 tarihli bilirkişi raporuna göre şüphelinin kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, ancak trafik kazası sonrası Ilgaz Bölge Trafik İstasyon Amirliğince 16/01/2019 tarihinde düzenlenen kaza tespit tutanağına göre şüphelinin kazanın oluşunda kusurunun bulunduğunun tespit edildiği,

bu haliyle bilirkişi raporu ile kaza tespit tutanağı arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden kusur tespitine ilişkin rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160 ıncı maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun'un 170/2. maddesi gereğince yapılan değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun'un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği,

buna karşın ortada Yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun'un 173/3. Maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, 16.01.2019 günü şüpheli ...'un sevk ve idaresindeki çekici aracı ve arkasında takılı bulunan yarı römork ile meskun mahal dışında, geceleyin, aydınlatmasız,

bölünmüş eğimli karayolunda seyir halindeyken beyanına göre aracın debriyaj bölümünün donduğunu farkederek sağ bankete park etmek için duraklama yaptığı esnada arkasından aynı istikamete seyreden sürücü Muharrem Toraman'ın idaresindeki kamyonun ön kısımları ile römorkun arka kısımlarına çarpması neticesinde Muharrem Toraman'ın yaşamını tehlikeye sokan ve hayat fonksiyonlarını üçüncü derece etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı,

kaza tespit tutanağında sürücü ...'un Karayolları Trafik Kanununun 59 uncu maddesinde düzenlenen, yerleşim birimleri dışındaki kara yolunda zorunlu haller dışında taşıt yolu üzerinde duraklamak veya park etmek, zorunlu hallerde gerekli önlemleri almadan duraklamak veya park etmek kuralını ihlal ettiğinin belirlendiği, trafik bilirkişi raporunda ise kusur atfedilmediği,

bu haliyle bilirkişi raporu ile kaza tespit tutanağı arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması karşısında, Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden kusur tespitine ilişkin rapor aldırıldıktan sonra sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

III. KARAR