Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/2892 K.2026/3917

Kanunu’nun 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ödemiş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.11.2021 tarihli 2019/272 Esas ve 2021/775 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1,62/1,53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, yapılan istinaf başvurusu üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesince istinaf isteminin kabulü, İlk Derece Mahkemesinin kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/2. maddesi uyarınca kaldırılmasına 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85/1,62/1,53/6. maddeleri gereğince sanığın 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusur tespitinin hatalı olduğuna, ölenin tam ve asli kusurlu olduğuna, cezanın ve sürücü belgesinin alınmasının alt sınırdan verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın sevk ve idaresindeki araç ile çift yönlü iki şeritli, aydınlatmanın bulunmadığı Ödemiş-... kara yolu üzerinde, Ödemiş ilçesinden ... istikametine seyir halindeyken ...

Mahallesi ... mevkiine geldiğinde, karşı istikametten gelen ...'nın sevk ve idaresindeki motorsiklet ile çarpıştığı ve ...'nın olay yerinde hayatını kaybettiği, kaza tespit tutanağı ve bağlı kroki, keşif zaptı, sanığın savunması, keşif mahallinde dinlenen tanık ... ve mümzi tanıkların beyanları birlikte değerlendirildiğinde; çarpışma noktasının otomobilin seyir istikametine göre karşı yön içerisinde gerçekleştiği, çarpışma sonrası otomobilin soldan yol dışı kalmış vaziyette ve çarpma noktasının 5 m ilerisinde bulunduğu,

motosikletin ise otomobilin istikamet yönüne göre sağdan yol dışı kalmış vaziyette ve çarpma noktasının yaklaşık 20 m ilerisinde son konumunu aldığı, ayrıca motosiklete ait yol yüzeyinde son konumunu aldığı noktaya kadar düz doğrultuda devam eden sürtünme izlerinin bulunduğunun tespit edildiği, tüm bu hususlar çerçevesinde; çarpışmanın motosikletin seyir yolunda gerçekleştiği sanık ...'in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununda belirtilen kurallardan olan 56/1-A maddesindeki (şerit izleme ve değiştirme) kuralını ihlal ettiği, ölenin seyir şeridindeki çarpma noktasının orta çizgiye yakınlığı göz önüne alındığında;

müteveffa ...'nın 2918 sayılı Kanun'un 46. maddesi uyarınca sevk ve idaresindeki motosikletle gece vakti, aydınlatma olmayan yolda kendi şeridinin sağına yakın bir şekilde seyretmesi, karşı yönden gelen araç trafiğini kontrol etmesi, müteyakkız şekilde seyrini yaparak sanık sürücünün şerit ihlali yaptığını görmesi akabinde, aracının manevra kabiliyetini kullanarak kendi seyir şeridinin sağına doğru yanaşması gerektiği halde aksine davranışı nedeniyle kazanın oluşumunda asli derecede kusurlu olduğu kabul edilerek sanığın 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesince, asli ve tam kusurlu olduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilen sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan yeterince uzaklaşılmadığı ve sanığın sürücü belgesinin 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınırkan alt sınırdan geri alınmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunarak, sanık hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılması ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan yeniden mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 304/1. maddesi uyarınca Ödemiş