Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3053 K.2023/4878

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2014/732-2015/618 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 ncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2.Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli kararının katılan sanık ... yönünden, 21.10.2015 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 28.02.2019 tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 86 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen basit yaralama suçunu işlediği ve Konya 16.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkûmiyetine karar verdiği, mahkûmiyetinin 23.10.2019 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince, Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/779 Esas, 2022/780 Karar sayılı kararı ile açıklandığı anlaşılmıştır. 3.Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/779 Esas ve 2022/780 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 23.03.2023 tarihli düzeltilerek onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Otomobil sürücüsü katılan sanık ...'in tamamen kusurlu olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü. 1. Olay günü saat: 20:15 sıralarında yerleşim yeri içi, 50 km hız sınırı olan, iki yönlü, aydınlatma bulunan, düz, eğimsiz, üç yönlü "T" kavşakta, sürücü belgesiz sanık ... yönetimindeki otomobili ile seyri sırasında, olay yeri kavşaktan, solundaki sokağa dönüş yapmak istediğinde karşı istikametten gelen sürücü belgesiz ... yönetimindeki motosiklet ile kavşak içerisinde çarpıştığı olayda; tüm bilirkişi raporlarında asli kusurlu olan sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmü Dairemizin, 25.05.2022 tarihli Onama kararı ile kesinleşmiştir.

2. Tali kusurlu olduğu tespit edilen ve iki kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olan motosiklet sürücüsü sanık ... hakkında ise verilen mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına, Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli kararı ile verilmiş, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içinde, sanığın basit yaralama suçunu işlediği ve bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, kararın kesinleştiği tüm dosya kapsamından anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yapılan inceleme neticesinde yerel mahkemenin oluş ve kabulünde, sanığın kusur durumunun tespiti ve ceza miktarında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir. Re'sen gözetilecek hususlar yönünden. 1.Sanık hakkında, temel ceza belirlenirken, TCK'nın 61/1. maddesinde yer almayan " sanığın şahsi ve sosyal durumu" demek suretiyle, yasaya aykırı kavrama başvurulması.

2.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasında belirtilen hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün, açıklanmak suretiyle hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de tespit edilen hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Konya

8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2022 tarihli ve 2022/779 Esas ve 2022/780 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemi kısmen yerinde görüldüğünden, hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün hükmün ikinci paragrafındaki " sanığın şahsi ve sosyal durumu" ibaresinin ve hak yoksunluğuna ilişkin beşinci paragrafının hükümden çıkarılması suretiyle Tebliğname’ye uygun olarak,