Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/3487 K.2025/3966

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının ertelenmesine ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62,

53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç işleme kastının bulunmadığına, hata hükümlerinden faydalanmak isteğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 23.30 sıralarında kaçak kazı yapıldığı ihbarı alan kolluk kuvvetlerince ihbara konu edilen .... ilçesi, .... Mahallesi'ne gidildiğinde sanık ... ile temyiz dışı sanıkların kazı malzemeleri ile kaçak kazı yaptıkları sırada suçüstü yakalandıkları, sanıklar tarafından iki ayrı yerin üç metre çapında 1-1,5 metre derinliğinde kazılmış olduğunun tespit edildiği, sanığın savunmasında kazı yaptığını ikrar ettiği, İlk Derece Mahkemesince icra edilen keşif sonrası dosyaya sunulan bilirkişi raporunda kaçak kazı yapılan çukurlardan çıkarılan ve kazının yakınında açıkta bulunan düzgün yapı taşlarının ve kırık seramik parçalarının 2863 sayılı Kanun kapsamında kalan antik döneme ait bir işlik yapı kalıntısı olabileceğinin belirtildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, atılı suçu işlediği sabit görülen sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 74/1-2. cümlesi uyarınca mahkûmiyet hükmü tesis edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, "Kovuşturma aşamasında yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan arkeolog bilirkişi raporunda kazı yapılan alanın 2863 sayılı Kanun kapsamında yer alıp, korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı niteliğinde olduğunun belirtilmesi" hususu gözetilerek İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp sanık hakkında anılan Kanunun 74/1-1. cümlesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,