Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4685 K.2026/577

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-2-4. maddeleri uyarınca 12.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, kararın sanık müdafii, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi neticesinde Dairemizce sanık hakkında temel cezanın eksik belirlendiği gerekçesi ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma üzerine Yerel Mahkemece sanık hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/3-4, 53/6. maddeleri uyarınca 15.520,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında hesap hatası yapılması nedeniyle sanık hakkında fazla ceza tayin edildiği gerekçesi ile düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine, aksi halde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiğine ve sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hükmün kaldırılmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın idaresindeki yolcu minibüsü ile gündüz vakti, Rize-Ardeşen arasında yolcu taşımakta iken, yolcu olarak bulunan ölen ...’ın, ineceği yere yaklaşması üzerine, yanında oturan arkadaşı tanık ...'ın ifadesine göre, ölenin dolmuş şoförünün yanına giderek yol üzerinde inmek istediğini belirttiği ve yerine oturduğu, bunun üzerine sanığın hızını azaltması üzerine ölenin ayağa kalktığı ve kapıya doğru yönelerek,

elini demirlerden tuttuğu, bu sırada aracın ortasında bulunan otomatik yolcu kapısını açıldığı, dolmuşun tamamen durmadan açık olan kapısından ölenin indiği sırada dengesini kaybederek yere düştüğü ve kafasını sert bir cisme çarpması sonucu künt kafa travmasına bağlı kafa tası kırıkları ile birlikte gelişen beyin kanaması sonucu öldüğü olayda, sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Sanık hakkında verilen hapis cezası adli para cezasına çevrildikten sonra 760 gün karşılığı günlük 20,00 TL'den paraya çevrilirken hesap hatası yapılarak 15.200,00 TL yerine yazılı şekilde 15.520,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Pazar(Rize)