Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4899 K.2024/85

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken ... kullanma suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.02.2022 tarihli ve 2022/991 soruşturma, 2022/649 Esas,

2022/52 sayılı seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabulüne ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 uncu maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Marmaris

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli ve 2022/186 Esas, 2022/69 Karar sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, tekerrüre esas alınan Muğla

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarih 2015/675 Esas, 2016/114 Karar sayılı kararının taraflar arasında uzlaştırma işlemleri neticesinde mahkemenin 20.04.2022 tarihli ek kararı ile ortadan kaldırılmasına karar verilmesi nedeni ile infazda tereddüt oluştuğundan bahisle Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık hakkında uygulanan tekerrür hükmü ile ilgili olarak bir karar verilmesi yönünde talepte bulunulması üzerine,

sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına ve sanığın 5237 sayılı Kanun'nun 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 2.400,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Marmaris

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2022 tarihli ve 2022/186 Esas, 2022/69 Karar sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca, 13.05.2023 gün ve 94660652-105-48-28202-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57836 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57836 sayılı kanun yararına bozma isteminin. “Dosya kapsamına göre, Marmaris

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/02/2022 tarihli kararı ile sanık hakkında Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22/02/2022 tarihli seri muhakeme usulüne tabi talepnamenin kabul edilmesini müteakip, sanığın neticeten 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesine rağmen, anılan Mahkemenin 16/05/2022 tarihli ek kararı ile sadece 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesinin uygulanıp uygulanmaması hususu ile ilgili karar verilmesi gerekirken hükmün esasında değişiklik yapılmak suretiyle neticeten 2.400,00 Türk lirası adli para cezasına hükmedilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un inceleme konusu ''Seri muhakeme usulü'' başlıklı 250 nci maddesinin üçüncü, dokuzuncu ve on dördüncü fıkralarında; "(3) Cumhuriyet savcısı tarafından seri muhakeme usulünün uygulanması şüpheliye teklif edilir ve şüphelinin müdafii huzurunda teklifi kabul etmesi hâlinde bu usul uygulanır.", "(9) Mahkeme, şüpheliyi müdafii huzurunda dinledikten sonra üçüncü fıkradaki şartların gerçekleştiği,

eylemin seri muhakeme usulü kapsamında olduğu ve dosyadaki mevcut delillere göre mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği kanaatine varırsa talep yazısında belirtilen yaptırımdan daha ağır olmamak üzere dört ila yedinci fıkra hükümleri doğrultusunda hüküm kurar; aksi takdirde talebi reddeder ve soruşturmanın genel hükümlere göre sonuçlandırılması amacıyla dosyayı Cumhuriyet başsavcılığına gönderir.

Mazeretsiz olarak mahkemeye gelmeyen şüpheli, bu usulden vazgeçmiş sayılır." "(14) Dokuzuncu fıkra kapsamında mahkemece kurulan hükme itiraz edilebilir. İtiraz mercii, itirazı üçüncü ve dokuzuncu fıkralardaki şartlar yönünden inceler." şeklinde düzenlemeler yer almaktadır. 2. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin.

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir. 3. Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma eylemine ilişkin muhakemenin seri muhakeme usulüne göre yürütülerek Marmaris

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2022 tarihli 2022/186 Esas 2022/69 Karar sayılı kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca neticeten 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının mükerrirlere özgü rejime göre çektirilmesine ilişkin karar verildiği, sanığın cezasında tekerrüre esas alınan Muğla

3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarih 2015/675 Esas, 2016/114 Karar sayılı kararının taraflar arasında uzlaştırma işlemleri neticesinde mahkemenin 20.04.2022 tarihli ek kararı ile ortadan kaldırılmasına karar verilmesine karar verilmiştir. 4. Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığınca, infazda tereddüt oluştuğundan bahisle sanık hakkında uygulanan tekerrür hükmü ile ilgili olarak bir karar verilmesi yönünde talepte bulunulması üzerine, Marmaris

4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/186 Esas 2022/69 Karar sayılı 16.05.2022 tarihli ek kararı ile sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına kararı ile sanık hakkında talepnameye ve asıl karar ile hükmedilen cezasında uygulanan değişikliğe sebebiyet verecek şekilde 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.400,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin yazılı şekilde ek karar verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Marmaris