Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4903 K.2024/235

Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken ... kullanma suçundan sanık ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.08.2021 tarihli ve 2021/16023 soruşturma, 2021/15288 esas, 2021/11999 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle aynı Kanun'un 179 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 250 inci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya

26. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2021 tarihli ve 2021/493 Esas, 2021/727 sayılı kararının itiraz edilmeyerek 12.11.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.05.2023 gün ve 94660652-105-07-11006-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55775 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55775 sayılı Kanun yararına bozma isteminin; “..Dosya kapsamına göre, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05.08.2021 tarihli ve 2021/16023 soruşturma, 2021/15288 esas, 2021/11999 sayılı iddianame ile açılan dava üzerine Antalya

26. Asliye Ceza Mahkemesince mahkumiyet kararı verilmiş ise de, sanığın yargılamaya konu eylemi hakkında daha önceden Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2021 tarihli ve 2020/78634 soruşturma, 2021/10299 esas, 2021/8091 sayılı iddianamesi ile sanık hakkında açılan dava üzerine yapılan yargılama neticesinde Antalya

25. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2021 tarihli ve 2021/379 esas, 2021/1207 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği ve her iki hükmün de istinaf edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin yedinci fıkrasında yer alan, “Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası; ''Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir. '' Şeklinde düzenlenmiştir.

2.12.10.2020 tarihinde, sanığın idaresindeki ... ile seyir halinde iken trafik akışının bulunduğu Kepez ilçesi Baraj Mahallesi ara sokaklarında drift yaptığının emniyet ekiplerince farkedilmesi üzerine dur ihtarına uymayarak kaçtığı, devamında yaşanan kovalamaca neticesinde duvara çarpmak suretiyle durduğu ve yapılan kontrollerde şahsın 0,73 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.05.2021 tarihli ve 2020/78634 soruşturma, 2021/10299 esas, 2021/8091 sayılı iddianamesi ile Antalya

25. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.09.2021 tarihli 2021/379 Esas 2021/1207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince neticeten 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, söz konusu kararın itiraz edilmeyerek, 26.10.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

3. Sanığın aynı tarihli, aynı eylemi nedeni ile Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 05.08.2021 tarihli ve 2021/16023 soruşturma, 2021/15288 esas, 2021/11999 sayılı iddianamesi üzerine, Antalya

26. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.10.2021 tarihli 2021/493 Esas 2021/727 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası yollamasıyla ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince neticeten 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, söz konusu kararın itiraz edilmeyerek, 12.11.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca mükerrer olan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Antalya