Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/4966 K.2025/6281

İlk derece mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun 74/2, TCK 62, 53, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verildiği, ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan yargılama neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 2863 sayılı Kanun 74/1-2. cümle, TCK 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri; verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesine göre verilen kararın lehine bozulmasına, hakkında lehe kanun maddelerinin uygulanmadığına ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanıklardan .. ve ..'in define bulmak amacı ile Adli emanetin 2020/1382 sırasında kayıtlı çubuklar ile kazma ve küreği kullanmak sureti ile .. ili, .. ilçesi, ..

Mahallesi .. mevkiinde olay yeri inceleme raporu ile de belirlendiği üzere 1 mt 50 cm çapında ve 50 cm derinliğinde define bulmak amacıyla yine İl Kültür Turizm Müdürlüğünün 28.04.2020 tarihli yazısına göre sit alanında olmayacak şekilde kazı yaptıkları ve bu suretle üzerlerine atılı izinsiz define araştırmak suçunu işledikleri hususunda vicdani kanaat hasıl olmakla sübut bulan atılı suçtan sanıkların cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede. Sanıkların savunmaları, olay yerinde bulunan aracın 250 metre yakınında dört şahsın bulunduğu ve meyilli araziden hızlı şekilde çıktıklarının görüldüğüne dair 02.04.2020 tarihli olay yeri görgü tespit tutanağı ile olay yeri inceleme raporu, ..

Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü yazısı, sanıklar ... ile ... (...)'in, kazı yapmak için değil gezmek amacıyla olay yerine geldiklerine, kazı yapıldığını görmediklerine dair hayatın olağan akışına uymayan beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanıkların iştirak halinde define bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıkları, eylemlerinin 2863 sayılı Yasanın 74/1 maddesi kapsamında kaldığı sabit iken, mahkemece atılı eylemin "izinsiz olarak define araştırma" suçu kapsamında kaldığı değerlendirilerek sanık ...'in 2863 sayılı Yasanın 74/2. fıkrasının 1.cümlesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi hukuka aykırı görülmekle,

ilk derece mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanığın 2863 sayılı Yasanın 74/1 maddesi uyarınca cezalandırılmalarına, suça konu yerin korunması gereken yerlerden olmaması nedeniyle, aynı Yasa'nın 74/1-2 cümlesinin uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara Batı

6. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/302 Esas, 2018/1432 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, 5237 sayılı TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra, 24.10.2019 tarihli ve 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 253/1-b bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 155. maddesinde tanımı yapılan güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü de gözetilerek, CMK'nın 254. maddesi uyarınca, aynı Kanunun 7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri ilgili mahkemece yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanık hakkında bahsedilen ilam esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,