Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/5475 K.2025/1214

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6 maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 3 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/2946 Esas, 2022/8881 Karar sayılı ilâmıyla, ceza miktarına ve sürücü belgesinin geri alınma süresine orantılılık ilkesine aykırı şekilde fazla hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğundan ve 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin uygulanmamasına yasal olmayan gerekçe ile karar verildiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 6 ay süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkilinin kusuru olmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükmedilen ceza miktarının orantılılık ilkesine aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü sanığın idaresindeki otobüsle, meskun mahal dışı, gündüz vakti, yağmurlu havada, tehlikeli sola virajlı, iniş eğimli, ıslak asfalt kaplama karayolunda sağ şeritte seyrederken, direksiyon hakimiyetini kaybetmesiyle, 53 metre kayarak,

gidiş yönüne göre solda bulunan şarampole devrilmesi suretiyle, bir kişinin ölümü, beş kişinin basit tıbbi müdahale giderilebilir şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, mahkemece, tam kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR 5237 sayılı Kanun'un 7. maddesine göre sanığın suç işlediği tarihte yürürlükte olan kanun maddelerine göre cezalandırılacağı gözetildiğinde adli para cezasına çevrilmesi sırasında yapılan uygulamada bir isabetsizlik görülmediğinden bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Her ne kadar tebliğname içeriğinde katılan vekilinin temyiz talebine yer verilmişse de UYAP incelemesinde ve dosya kapsamında anılan talebe rastlanmadığından bu konuya kararda yer verilmemiştir. Öldürülenin kimlik bilgilerine ve adına gerekçeli karar başlığında yer verilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da bu husus mahallinde düzeltilebilir hata olarak değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Sanık hakkında verilen hapis cezasının paraya çevrilmesi sırasında tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/3 maddesine, uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında uygulama maddelerine yer verilmemesi suretiyle ise 5271 sayılı CMK'nın 232/6.maddesine uyulmaması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Gaziantep

6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 3, 4 ve 5.maddelerinin hükümden çıkartılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine.