Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6283 K.2023/5592

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2023/219 Esas, 2023/174 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/1071 Esas, 2023/1319 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren 25.10.2023 tarihli ve 2023/107528 sayılı Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Katılan vekilinin temyiz sebepleri; sanık sübut bulan eylemi olası kastla işlemesine rağmen suçun bilinçli taksirle işlendiği kabul edilip suç vasfında yanılgıya düşülmesi, temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin yasal ve yeterli olmayan gerekçelere dayalı olarak uygulanması nedeniyle usûl ve esasa aykırı şekilde verilen hükmün sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir. B.

Sanık Müdafilerinin Temyiz Sebepleri Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hükme esas alınan kusur durumuna ilişkin raporların yetersiz olması nedeniyle kovuşturma evresinde keşif yapılıp, uzmanından alınan bilimsel mütalaa ve tanık ...'ın anlatımı gibi dosyaya eklenen yeni deliller kapsamında yeniden rapor alınması gerektiği ve ölen sürücü ile Karayolları Genel Müdürlüğü yetkililerinin de kusurlu olduğu gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme neticesinde kusuru bulunmayan sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması, yasal koşulları oluşmadığı hâlde suçun bilinçli taksirle işlendiği kabul edilip, suç vasfında yanılgıya düşülmesi,

yasal ve yeterli gerekçeye dayanılmaksızın temel ceza 8 yıl hapis cezası olarak belirlenmek ve bilinçli taksir nedeniyle üst sınırdan (1/2) oranında artırım yapılmak suretiyle sanığa fazla ceza hükmedilmesi, sanığın sürücü belgesinin sınıfı belirtilmeden ve seyahat ile çalışma özgürlüğünü kısıtlayacak biçimde 3 yıl süreyle geri alınması, ölenlerden üçünün mirasçılarının zararlarının giderildiği ve soruşturma evresinde şikâyetlerinden vazgeçtikleri, katılanın ise ödemeyi kabul etmemesinden dolayı zararının giderilemediği dikkate alınarak,

sanık lehine olan kanun maddelerinin uygulanması gerektiğinin göz önünde bulundurulmaması nedeniyle hukuka aykırı olan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk Derece Mahkemesince, kazadan sonra tanzim edilen ölümlü/yaralanmalı trafik kazası tespit tutanağı ve tutanakta yer alan kaza yeri krokisi, olay yeri inceleme tutanağı, olay yeri görgü tespit tutanağı, olay yeri inceleme raporu, kaza ile ilgili temin edilen görüntüler ile görüntülerin içeriği, kazaya karışan sürücülerin alkollü olup olmadıklarını tespite yönelik raporlar, ölen sürücünün ve ölen yolcuların ölüm sebeplerinin belirlenmesine dair ölü muayene ve otopsi zabıtları,

kusur durumuna ilişkin soruşturma evresinde alınan bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen rapor başta olmak üzere dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;

alkolsüz ve ehliyetsiz sürücü Doğan'ın sevk ve idaresindeki otomobil ile 20.01.2023 tarihinde gece saat 18.40 sıralarında, açık havada, aydınlatması bulunmayan ve azami hız limitinin 130 kilometre/saat olarak belirlendiği yerleşim yeri dışında, bölünmüş, toplam 14 metre genişliğindeki üç şeritli, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, yatay güzergâhı düz, düşey güzergâhı eğimsiz, görüşe engel bir durumun ve yol sorununun bulunmadığı otoyolun sol şeridini takiben Gaziantep istikametinden Şanlıurfa istikametine seyir hâlindeyken, karşı yol bölümünde Gaziantep istikametine doğru seyredip,

56 metre mesafede istikametine hitap eden ve "Geçiş Üstünlüğü Olan Görevli Araçlar Hariç" U dönüşü yapılmasının yasak olduğunu gösteren levhaya rağmen U dönüşü manevrasına başlayan sanık sürücü Muzaffer yönetimindeki Ford marka 2012 model özel amaçlı oto kurtarıcı aracının sağ yan arka kısmına, seyir şeridi kapanan otomobilin ön kısımlarının çarpması sonucu sürücü Doğan ve beraberindeki üç yolcu olmak üzere otomobildeki dört kişinin öldüğü, araçların hızı ve fren izi uzunluğuna ilişkin herhangi bir belirleme yapılmadığı;

ancak U dönüşü yapılmasının yasak olduğunu gösteren tabelayı görmediğini beyan eden sanığın, alkollü olmadığının ve 99405 numaralı (C) sınıfı sürücü belgesinin mevcut olduğunun tespit edildiği, olayın başlangıç ve gelişim süreci ile sonuçlarının bu şekilde gerçekleştiği kabul edilmiştir.

2. Başlangıç ve gelişim süreci ile sonuçlarının açıklanan şekilde gerçekleştiği kabul edilen olayla ilgili olarak İlk Derece Mahkemesince, 06.02.2023 tarihli bilirkişi raporu ile Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinin 02.05.2023 tarihli raporuna itibar edilip, kazanın oluşumunda sanığın asli ve tam kusurlu olduğu; ayrıca, U dönüşü yasak olan yerden trafiği aksatacak şekilde manevra yaparak U dönüşü yapması nedeniyle sanığın bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek,

dört kişinin ölümünden dolayı sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrasında tanımı yapılan taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, bu bağlamda maddî sorunun isabetli bir şekilde tespit edilerek,

dört kişinin ölümüyle sonuçlanan kazanın meydana geliş nedeni kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanıp, kazaya etken kusurlu davranışların tamamen istikametine hitaplı U dönüşü yapılmasının yasak olduğunu gösteren levhaya rağmen ölen sürücünün seyir şeridini kapatacak şekilde kontrolsüzce U dönüşü yapan sanık tarafından gerçekleştirildiğinin belirlendiği, mevcut delil durumuna uygun biçimde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu sonucuna varılarak, suçun hukukî nitelendirilmesinde yanılgıya düşülmediği,

sübutu kabul edilen fiille ilgili olarak iki yıldan on beş yıla kadar hapis cezası yaptırımı içeren 5237 sayılı Kanun'un 85 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ceza belirlenirken, yerinde, yeterli, kanunî gerekçelerle ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı biçimde alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle 8 yıl hapis cezası tayin edildiği,

yasak olduğunu gösteren levhaya rağmen U dönüşü yapmak şeklindeki tek bilinçli taksir oluşturan hâlin, niteliği ve gerçekleştirilme şekli de göz önünde bulundurulduğunda, temel cezada üçte birden yarıya kadar artırım öngören 5237 sayılı Kanun'un 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca orantılılık ilkesine de uygun biçimde (1/2) oranında artırım yapıldığı,

suç tarihi itibarıyla sabıkası olmayan, kazadan sonra olay yerini terk etmeyen, yargılama boyunca herhangi bir olumsuz davranışı dosyaya yansımayan, ölen ..., ... mirasçılarının uğradıkları maddî ve manevî zararları gidermek için aktif çaba gösteren ve bu nedenle adı geçen ölenlerin mirasçılarının kendisinden şikâyetçi olmadığı sanık hakkında kurulan hükümde, "Sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile geçmişi" şeklindeki hak, adalet ve nasafet kuralları ile dava dosyası içeriğine uygun, yerinde,

yeterli ve kanunî gerekçeye dayalı olarak hükmolunan cezada 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapıldığı, kazadan sonra tanzim edilen ölümlü/yaralanmalı trafik kazası tespit tutanağında sanığın 99405 numaralı (C) sınıfı sürücü belgesinin bulunduğunun ve belgenin yeterli olduğunun belirtilmesi, Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin "Sürücü Belgelerinin Sınıfları" başlıklı 75 inci maddesinde (C) sınıfı sürücü belgesinin kamyon ve çekici kullanacaklara verildiğinin düzenlenmesi, sanığın da yargılamaya konu trafik kazasını yönetimindeki özel amaçlı oto kurtarıcı aracı (çekici) ile yapması,

taksirin yoğunluğu ve zararın ağırlığı ile birlikte dikkate alındığında, sanığın sürücü belgesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl süreyle geri alınmasına ilişkin uygulamanın da orantılılık ilkesine uygun ve isabetli olduğu, kişiselleştirme kurumları olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması, erteleme, hapis cezasının adlî para cezası seçenek yaptırımına ya da diğer seçenek tedbirlere çevrilmesi hükümlerinin ise hükmedilen sonuç ceza gözetildiğinde uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşıldığından,

hükümde sübut, kusur durumu, suç vasfı, temel cezanın miktarı, bilinçli taksir nedeniyle belirlenen artırım oranı, takdirî indirim nedenlerinin uygulanması ve diğer kişiselleştirme kurumlarının uygulanmaması, sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi ve bu hak yoksunluğunun süresi bakımından hukuka aykırılık bulunmamış, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin bu kapsamda yer alan temyiz sebepleri ile yerinde görülmeyen diğer tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi

16. Ceza Dairesinin, 12.09.2023 tarihli ve 2023/1071 Esas, 2023/1319 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa