Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2023/6471 K.2023/5086

Sanık hakkında, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Hopa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29/06/2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca "...suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından" gerekçesine dayanılarak beraat kararı verilmiştir.

2.Hopa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29/06/2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararının, dosyada yer alan bir diğer sanık Kenan Gümüşkaya müdafii ve katılan ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 26/01/2022 tarihli ve 2021/2523 Esas, 2022/693 Karar sayılı ilâmıyla, sanık ... hakkında eksik inceleme sonucu beraat kararı verildiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3.Dairemizce verilen bozma kararı sonrası bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada, Hopa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 11/07/2023 tarihli ve 2022/218 Esas, 2023/353 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’nun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca "...suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından" gerekçesine dayanılarak beraat kararı verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07/11/2023 tarihli ve 2023/ 116280 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz talebi; katılan ...'nün sarı renkli kamyonun sanığın kullanımında olduğuna ilişkin teşhisi dikkate alındığında sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü.

Olay günü katılan ...'nün sevk ve idaresindeki ... plakalı araçla beraberinde mağdurlar ... ve ... ile birlikte Kemalpaşa-Hopa istikametinde seyir halinde bulundukları, Mahkememiz 2015/230 Esas 2016/247 Karar sayılı dosyasından hakkında mahkumiyet kararı verilen sanık Kenan Gümüşkaya'nın da Hopa-Kemalpaşa istikametinde beyaz renkli kamyoneti ile seyir halinde olduğu, dosya dışı Kenan'ın liman mevkiine geldiğinde bir kaza nedeniyle trafiğin kapalı olduğunu görmesi üzerine bir süre bekledikten sonra bölünmüş yolun diğer tarafına (ters istikamete) geçtiği ve bu şekilde Kemalpaşa'ya doğru seyretmeye başladığı,

bu esnada katılan ...'in idaresindeki ... ile Kenan'ın idaresindeki aracın karşılaştığı, Şahin'in karşısından ters yönde gelen dosya dışı Kenan'ın aracını görünce panik olduğu ve ona çarpmamak adına ani manevra yaptığı, sonrasında ise orta refüjden çakın ...'a ait sarı kamyon nedeni ile direksiyon hakimiyetini kaybederek kaza yaptığı, bu kaza sonucunda katılan ile mağdurun yaralandıkları belirtilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki beyanlarında, suçlamaları kabul etmeyerek, fiziki koşulları nedeniyle iddia edildiği şekilde refüjden geçmesinin mümkün olmadığını ve olayda kusurunun bulunmadığını belirtmişlerdir.

3.Katılan ..., şikayetçi olduğunu ve katılma talebinde bulunduğunu beyan etmiş olup hakkında katılma kararı verilmiş, bozma üzerine yapılan yargılama aşamasındaki beyanlarında sarı kamyonun sürücüsünün sanık olup olmadığını bizzat görmediğini ancak sanığın ifadelerinden anladığı kadarıyla söz konusu kamyonu sanığın kullandığını düşündüğünü beyan etmiştir.

4.Katılan ..., bozma üzerine yapılan yargılama aşamasında sanık ... ile yüzleştirilmesi sırasında sarı kamyonu kullananın sanık olmadığını bunu gördüğünü, sanığın olayda kusurunun bulunmadığını beyan etmiştir.

5.Adli Tıp Kurumu Rize Şube Müdürlüğünden alınan 13/10/2015 tarihli katılanlardaki yaralanmalara ilişkin kati raporlarda, yaralanmaların hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve katılan ... için kırığın hayati fonksiyonlara etkisini orta (3) derece olduğu, bir diğer katılan ... için ise kırığın hayati fonksiyonlara etkisinin orta (2) derece olduğu belirtilmiştir.

6.Dosyada mevcut bulunan kaza tespit tutanağında, plakaları alınamayan ve tespiti yapılamayan Isuzi marka beyaz kamyonet ile sarı renkli kamyonun 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 47/1-c maddesi kuralını ihlal ettiklerinden kusurlu oldukları belirtilmiş ve kovuşturma aşamasında dosyanın tevdii üzerine düzenlenen 09/07/2015 tarihli Adli Tıp Kurumu Ankara Trafik İhtisas Dairesinin raporunda,

"Kamyon sürücüsü (kamyon sürücüsünün ... olup olmadığı yönünde tereddüt mevcut olup bu yöndeki takdir savcılığa bırakılmıştır bu nedenle kamyon sürücüsü olarak yorum yapılıyor) bölünmüş yola kurallara aykırı ve tehlikeli şekilde refüjü aşmak sureti ile ters yönde giriş yaptığı sırada karşı yönden seyreden sürücü Şahin'in yönetimindeki aracın seyir güvenliğini bozmuş olamakla asli kusurludur" şeklinde görüş ve kanaat belirtilmiştir.

7.Sanığa ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.

A.Sanık hakkında, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeni ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile aynı kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükmü kurulması, hukuka aykırı olup, Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

B.Mahalli Cumhuriyet savcısının, katılan ...'nün sarı renkli kamyonun sanığın kullanımında olduğuna ilişkin teşhisi dikkate alındığında sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz sebebi yönünden, Olay ve olgular kısmında yer verilen katılanların bozma sonrası beyanları doğrultusunda, katılan ...'nün aracı kullananı görmediğini sanık olup olmadığını bilmediğini ve katılan ...'ın ise sarı kamyonu sürenin sanık ... olmadığını bunu gördüğünü beyan ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında, taksirle yaralama suçundan,

5271 sayılı Kanun’nun 223 üncü maddesi uyarınca beraat kararı verilmesine ilişkin esas mahkemenin kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün A numaralı maddesinde açıklanan nedenlerle Hopa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 29/06/2016 tarihli ve 2015/230 Esas, 2016/247 Karar sayılı sayılı kararına yönelik olarak hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün hükmün (1.) paragrafında yer alan, "...sanığın üzerine atılı taksirle birden fazla kişinin yaralanması suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut,