KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2024/1433 E., 2025/3706 K.
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2025
- Konu
- Dolandiricilik İban Magduriyeti
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2023/916 E., 2023/1036 K
- Hüküm
- Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve hükümlülük nedeniyle 150.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın ceza evine giriş tarihinden tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 38,44 TL maddi ve 370,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince hüküm fıkrasının faize ilişkin kısmının davacının talebi doğrultusunda ceza evine giriş tarihi olan 23.08.2020 olarak değiştirilmesi suretiyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
573 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Başsavcılığınca davacı vekilinin ve davalı vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Davalı vekilinin temyiz sebepleri; tazminat şartlarının oluşmadığına, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, talebin reddedilen kısmı yönünden vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna, davacının koşullu salıverilme tarihini aşan tutukluluk süresi bakımından tazminata hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU
İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Konya
3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/495 Esas – 2018/291 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının nitelikli yağma, nitelikli kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 13.06.2010 - 15.06.2010 tarihleri arasında 2 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine hükmedildiği, mahkumiyet hükmünün 20.02.2019 tarihinde kesinleşerek infaza verildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2022 tarihli itirazı neticesinde kararın bozulmasına karar verilmesi üzerine Konya
3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/449 Esas - 2022/474 Karar sayılı kararı ile davacının tüm suçlardan beraatine hükmedildiği, beraat hükümlerinin 08.12.2022 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükümlerinin davacı asile tebliğ edilmediği, yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, davacının tazminata esas dosyasında 23.08.2020 - 21.10.2022 tarihleri arasında ceza evinde kaldığı ancak 23.08.2020 tarihinde tazminata konu olmayan Konya
3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/372 Esas - 2018/279 sayılı dosyasında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının infazına başlandığı, Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022-449 Esas - 2022/474 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında yalnızca gözaltında kaldığı anlaşıldığından, kanunda öngörülen yasal şartların gözaltı süresi bakımından oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince faiz başlangıç tarihi yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE VE KARAR
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi
2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya