Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1900 K.2025/4689

Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, davanın süresi içerisinde açıldığına, kesinleşmiş kararın davacıya tebliğ edilmediğine ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Sivas

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/407 Esas- 2019/23 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 31.05.2018 - 08.10.2020 tarihleri arasında 861 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, cinsel istismar, şantaj ve cebir suçlarından kamu davası açıldığı, çocuğun basit cinsel istismarı suçundan 6 yıl 8 ay hapis cezasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5 yıl hapis cezasına hükmedildiği ancak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin 2022/869 Esas - 2023/17 Karar sayılı kararı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun değişen suç vasfı nedeniyle basit yaralama suçuna dönüştüğünden bahisle davacı hakkında 2.000 TL adli para cezasına hükmedildiği ve kararın 11.01.2023 tarihinde kesinleştiği, şantaj suçundan ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve kararın 15.03.2019 tarihinde kesinleştiği, çocuğun basit cinsel istismarı suçuna ilişkin olarak verilen mahkumiyet hükmünün ise Yargıtay (kapatılan)

14. Ceza Dairesi'nin 08.10.2020 tarih ve 2020/65 Esas, 2020/3796 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, bozma sonrası Sivas

1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2020/281 Esas, 2021/92 Kararı ile davacı hakkında beraat karar verildiği, kararın temyizde onama suretiyle 09.12.2021 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, dosya kapsamında davacının tutukluluğunun infaz gördüğü çocuğun cinsel istismarı suçundan kararın 09.12.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı ve hak düşürücü sürelerin dava şartı olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sivas