Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/1936 K.2025/2295

Sanık hakkında Yargıtay 9. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, yerleşik Yargıtay içtihatlarında yer aldığı şekliyle eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğu, daha önce yapılan yargılama sırasında cinsel taciz suçundan ceza verildiği ve kesinleştiği, İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemi bir bütün halinde değerlendirildiğinde hukukun genel ilkeleri gereği sanığın tek bir eylemiyle birden fazla suçtan cezalandırılamayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının CMK nın 223/7. maddesi gereğince reddine karar verilmiş,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri, sanığın ayrıca kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan cezalandırılması gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,