Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2120 K.2025/3123

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün mağdur vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece, sanığın kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123, 62. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, sanığın 5 yıllık denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı TCK'nın 123, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 09.10.2023 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği,

mahkemece bozma sonrası sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca mağdur vekilinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mağdur vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu işlediği iddiasıcezalandırılması talep edilmiş ise de; sanığın üzerine atılı suçun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 66/1-e maddesi kapsamında 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi olduğu dosyada suç tarihi olan 21.10.2010 tarihinden itibaren 12 yıllık sürenin dolduğu anlaşılmakla sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 123/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun'un 67/4. maddesi uyarınca kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanun'da belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzadığı, suç tarihinin 21.10.2010 olduğu, yapılan yargılama neticesinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13.12.2011 tarihinde kesinleştiği ve bu tarih itibariyle zamanaşımının durduğu,

sanığın denetim süresi içerisinde 14.06.2013 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediği ve bu tarih itibariyle yeniden zamanaşımının işlemeye başladığı, ilgili tarihler arasında zamanaşımının 1 yıl 6 ay 1 gün durduğu, bu kapsamda yapılan inceleme neticesinde, sanık hakkında temyiz incelemesi tarihinden önce 22.04.2024 tarihinde, olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla, Keşan