Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2202 K.2024/3662

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün katılan vekili ve müşteki vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.04.2024 tarihli, 2024/36940 sayılı ve düşme görüşlü Ek Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın 5607 sayılı Kanun'a göre cezalandırılması gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir. Müşteki vekilinin temyiz isteği; davanın kendilerine ihbar edilmediğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın cezalandırılması gerektiğine ve diğer temyiz sebeplerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak nitelikte delil elde edilemediğinden, sanığın teslim aldığı kargonun muhtevyatının 2863 sayılı yasaya aykırı nitelikte eşya olduğunu bildiği kanıtlanamadığından sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1.Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği Açısından.

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında;

“dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; ...'nün, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmaması karşısında;

... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE, 2.Müşteki Kültür ve Turizm Bakanlığı Vekilinin Temyiz İsteği Açısından. Sanığın üzerine atılı eylemin 2863 sayılı Kanun'un 68. maddesinde tanımlandığı, bahse konu suça ilişkin cezanın alt ve üst sınırı dikkate alındığında zamanaşımı süresinin henüz dolmadığı anlaşılarak yapılan incelemede.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.06.2020 gün ve 2018/6-472-2020/262 sayılı ilamında, “sanık hakkında açılan kamu davasına katılma hakkı bulunan suçtan zarar görene 5271 sayılı Kanun'un 233. maddesi uyarınca duruşma gününü bildirir çağrı kağıdı tebliğ edilmesi ve aynı Kanun'un 234/1-b bendinde sayılan hakları kullanma imkanının tanınması gerekirken, bunun yapılmamasının, duruşmadan haberdar edilmeden yargılamaya devam edilerek delil sunma hakkı elinden alınan suçtan zarar gören yönünden hak kısıtlaması niteliğinde olduğunun” belirtilmesi karşısında,

suçtan zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına Kültür ve Turizm İl Müdürlüğü'ne duruşma günü usulüne uygun olarak bildirilip, davaya katılma imkanı sağlanmadan hüküm tesis edilmesi suretiyle aynı Kanun'un 234/1-b bendine aykırı davranılması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Bakırköy