KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2024/2204 E., 2024/3178 K.
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2024
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2024/400 E., 2024/454 K. KATILANLAR : ..., ..., ..., ...
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
- Temyiz edenler
- Katılanlar vekili, sanık müdafii
- Tebliğname görüşü
- Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3 ve 62/1,63. maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar vererek sanık hakkında 8 ay süreyle ehliyetinin geri alınmasına ve bilinçli taksir hükümleri uyarınca 1/3 oranında artırım yaparak 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet
Karar Detayı
584 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; temel cezanın üst sınırdan tayin edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması sırasında artırım oranının üst hadden uygulanması gerektiğine ve re'sen gözetilecek diğer nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ve inceleme neticesinde sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet kararı verildiğine, olayda sanığın eylemi le ölüm arasında illiyet bağının bulunmadığına, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan fazlaca uzaklaşılmasının ve koşulları bulunmadığı halde bilinçli taksir hükmünün uygulanmasının isabetsiz olduğuna ve vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. İlk Derece Mahkemesince, sanığın aşamalardaki beyanları, olay anını gösteren kamera çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, 1.14 promil alkollü halde idaresindeki aracı ile meskun mahalde iki yönü yolda gündüz vakti seyri sırasında direksiyon hakimiyetini kaybederek şerit ihlali yapmak suretiyle karşı şeritte seyreden motorsiklet sürücüsüne karşı şerit içinde çarpması neticesinde, motorsiklet sürücüsünün öldüğü, dosya kapsamında, 1970 doğumlu ölen ...'nun önceye dayalı bir hastalığının olduğuna dair tespitin bulunmadığı,
tedavisi devam ederken hastanede kazadan 46 gün sonra genel beden travmasına bağlı sol femur kırığı ile birlikte uzun süre yatağa bağlı kalma sonucu gelişen komplikasyonlar (organ yetmezliği ve sepsis) sonucu öldüğünün belirlenmesi karşısında, ölümün trafik kazasından kaynaklandığı ve bu itibarla kaza ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu anlaşıldığı olayda, sanığın, kazanın oluşumunda tam kusurlu olduğu ve güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak ölçüde alkollü olması nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek,
sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Adana Bölge Adliye Mahkemesi
14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Mersin