Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/2308 K.2024/4138

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uzunköprü Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.11.2012 tarihli ve 2010/487 esas, 2012/569 sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 ve 53/1-2-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, CMK'nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 07.12.2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 05.03.2014 tarihinde kasıtlı suç işlemesi üzerine verilen mahkumiyet kararının kesinleşmesi üzerine ihbar üzerine ele alınan Uzunköprü

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2015/433 esas, 2016/56 karar sayılı karar ile CMK'nın 231/11.

Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına karar verilerek sanığın taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2. maddeleri uyarınca 13.500TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın mahalli cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 01.11.2023 tarih, 2020/7694 esas, 2023/4635 karar sayılı ilamıyla, yasal zorunluluk hali de bulunmadığı halde denetim süresi içerisinde suç işlediği anlaşılan sanık hakkında hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, bu hususa riayet edilmeyerek önceki hükümde değişiklik yaparak,

açıklanması geri bırakılan hükümle birlikte verilen uzun süreli hapis cezasının açıklanan hükümde adli para cezasına çevrilmesi sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir. 2.Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, bozma ilamına uyularak sanık hakkında Uzunköprü

1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.02.2024 tarihli ve 2023/466 esas, 2024/127 karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri: kararın istinaf edilmesine ilişkin süre tutum dilekçesinin sunulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın olay tarihinde sevk ve idaresindeki at arabasıyla olay mahalline gelmeden evvel mahalin meskun olduğunu dikkate alarak her an bir yayanın karşıdan karşıya geçmek üzere yola girebileceğini öngörerek hızını asgari hadde düşürmesi, teyeakkuzla seyirini sürdürerek mahalden geçişini tamamlaması gerekirken buna uymamak suretiyle eş değer derecede kusurlu olduğu,

ölen yayanın ise karşıdan karşıya geçmek için yola girmeden evvel araç trafiğini kontrol etmesi ve müsait ortam oluştuktan sonra yolu enine kat ederek geçişini tamamlaması gerekirken bunu yapmayarak can güvenliğini tehlikeye düşürmüş olması ile eş değer derecede kusurlu olduğu anlaşılmakla; sanığın sabit olan taksirle ölüme neden olma suçundan eylemine uyan Türk Ceza Kanunu'nun 85/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş, temel ceza tayin edilirken, sanığın eşit kusurlu olması ve olay akabinde ölen yayaya yardım etmeden kaza mahalinden uzaklaşması dikkate alınarak alt hadden uzaklaşılarak mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık tarafından temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak,