Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/280 K.2024/1471

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kararın hukuka aykırı olduğuna, sanık sürücünün kusurlu olduğuna, tespit edilen hız ile durma noktası arasında orantısızlık olduğuna, bahsedilen hızda seyir halineyken kimseyi görmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, kararın hukuka ve yasa hükümlerine aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; gece vakti , aydınlatmasız , meskun mahal dışında, sanığın sevk ve idaresindeki çekiciye bağlı yarı römork ile bölünmüş tek yönlü bağlantı yolunda seyir halindeyken sağ tarafından yakın mesafeden önüne aniden çıkan koyu renk giyimli yayaya çarpması neticesinde yayanın ölmesi ile sonuçlanan olayda, olay yeri inceleme raporu ve birbiri ile örtüşen kaza tespit tutanağı,

keşif sonrası alınan bilirkişi raporu ve Ankara Trafik İhtisas Dairesi raporlarında sanığın kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı tespit edilmiş olup sanığın kazanın meydana gelmesinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı anlaşıldığından beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, Tarsus