Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/3126 K.2025/993

Sanık hakkında Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen bozma kararı üzerine kurulan hükümlerin; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125/1, 61, 125/4, 43 ve 52. maddeleri uyarınca 3.140,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı Kanunun 134/1-2.cümlesi, 43 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, ilgili kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

4. Ceza Dairesince verilen 22.09.2021 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece 5237 sayılı Kanunun 66/1-e ve 5273 sayıl Kanunun 223/8 maddesi gereğince açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı sebebiyle düşmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; zamanaşımının dolmadığına, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE VE KARAR

A. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede. Mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, kurulan hükmün usul ve yasayla uyumlu gerekçesine göre Mudanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, B.

Özel Hayatın Gizliliğini Görüntüleri Kayda Almak Suretiyle İhlal Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Yapılan İncelemede. Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylemler, 5237 sayılı Kanunun 134/1. maddesinde düzenlenmiş olup, anılan maddede, 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngörülmüş ise de, 134/1. maddesinin ikinci cümlesinde;

gizliliğin görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle ihlal edilmesi halinde, verilecek cezada bir kat artırılacağı, artırım uygulandığında hürriyeti bağlayıcı cezanın miktarının 2 yıldan 6 yıla kadar hapis cezası olabileceği dikkate alındığında, 5237 sayılı Kanunun 66/3. maddesinin “Dava zamanaşımı süresinin belirlenmesinde dosyadaki mevcut deliller itibarıyla suçun daha ağır cezayı gerektiren nitelikli hâlleri de göz önünde bulundurulur.” biçimindeki hükmü ve 5237 sayılı Kanunun 66/1-d maddesi gereğince asli dava zamanaşımı süresinin 15 yıl, kesintili dava zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olacağı,

dolayısıyla gerek suç tarihi olan 07.05.2013 tarihi gerek zamanaşımını kesen en son işlem olan sanığın Yargıtay 9. Ceza Dairesinin bozma kararına konu mahkumiyetine dair karar tarihi olan 16.12.2015 tarihinden itibaren dava zamanaşımının gerçekleşmediği anlaşıldığından zamanaşımı sürelerinin dolmadığı gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenle Mudanya