Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2024/795 K.2026/1700

Dairemizce verilen bozma kararı üzerine sanık hakkında kurulan hükmün; sanık ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50, 50/2, 52/2-4. maddeleri uyarınca 48.600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50, 50/2, 52/2-4. maddeleri uyarınca 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca kararın onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın eyleminin olası kast ya da bilinçli taksir kapsamında kaldığına, ceza miktarına, eksik incelemeye ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin hatalı olduğuna, sanık müdafiinin temyiz isteği, kusura, sanığın eylemi ile sonuç arasında illiyet bağı bulunmadığına ve sanığın beraatine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü annesi ile birlikte yüzmeye giden sekiz yaşındaki ... , sanık ...'ya ait ve diğer sanık ...'ın ise cankurtaran olarak çalıştığı spor merkezindeki 1.4 metre derinliğindeki havuzda boğulması üzerine uzun süre bitkisel hayatta kaldıktan sonra 02.12.2016 tarihinde hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda, sanık ...'nın, havuz etrafında telefon, gerekli uyarı levhaları ve uygun cankurtaran sandalyesi bulundurmaması,

cankurtaran görev talimatnamesi hazırlamaması ve cankurtaranın etkin denetimini yapmaması nedeniyle, sanık ...'ın ise havuzu terk ettiği sırada gerekli uyarı bayrağını asmaması ve görevini etkin şekilde yerine getirmemesi nedeniyle asli kusurlu olduğu kabulü ile sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulama maddesinin "TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi uyarınca" şeklinde belirtilmemesi ve esas alınan 1215 gün tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün B-4 ve C-4 paragraflarında yer alan "50/4. maddesi" ibaresinden sonra gelmek üzere " delaletiyle 50/1-a maddesi" ibaresinin ve "TCK'nın 50/3. maddesinin amir hükmü göz önüne alınarak" ibaresinden sonra gelmek üzere "1215 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,