Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/1289 K.2025/7762

Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş, Dairemizce ''...

Sanık hakkında basit yargılama usulünün değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu" gerekçeleri ile hükmün bozulması üzerine Mahkemece, taksirle yaralama suçundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/ 2-e, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca 337 gün karşılığı günlüğü 20,00 TL den 6740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 6 ay süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiş, karara karşı sanık müdafii ile katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizce ''1.

Kapıları açık vaziyette, yolcunun yerine oturmasını beklemeden seyreden sanık hakkında bilinçli taksir hükümleri uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, 2.İstanbul Anadolu

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarih, 2014/548 - 2016/163 E./K. sayılı sanık hakkındaki ilk mahkumiyet hükmünün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, bu hükümle sanığın sürücü belgesinin geri alınmadığı gözetilmeden, temyize konu hükümde sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilerek 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırılığa yol açılmasının'' hukuka aykırı olduğu gerekçeleri ile bozma kararı verilmesi üzerine Mahkemece, taksirle yaralama suçundan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/ 2-e, 22/3 62, 52/2-4,

53/6 maddeleri uyarınca 450 gün karşılığı günlüğü 20,00 TL'den 9000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ,6 ay süre ile ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiş, karara karşı sanık müdafii ile katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, kazanın katılanın kusurundan kaynaklandığına, bilirkişi raporunun hatalı ve eksik olduğuna ilişkindir. Katılan vekilinin temyiz istemi; cezanın az olduğuna, paraya çevirme hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü saat 09.30 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki minibüsle seyir halindeyken katılanı yolcu olarak minibüse aldığı, kapıları kapatmadan yola devam ettiği sırada, katılanın açık olan minibüsün kapısından yola düşerek hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı olayda.

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanığın kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu ve bilinçli taksirle hareket ettiği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesindeki taksirle yaralama suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesi gereğince temel cezadan sonra ilk olarak bilinçli taksir nedeniyle artırım yapılması gerekirken, hataya düşülerek 5237 sayılı TCK'nın 89/2-e maddesi gereğince artırım yapıldıktan sonra, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması sonuç cezaya etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. İstanbul Anadolu

1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarih, 2014/548 - 2016/163 E./K. sayılı sanık hakkındaki ilk mahkumiyet hükmünün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, bu hükümle sanığın sürücü belgesinin geri alınmadığı gözetilmeden, temyize konu hükümde sanığın sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilerek 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırılığa yol açılması. Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle İstanbul Anadolu