Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/136 K.2025/2755

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın mahalli Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 17.10.2023 tarihli ve 2023/678 Esas, 2023/4096 Karar sayılı ilâmıyla, basit yargılama usulü hükümlerinin bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1, 50/1-a,

52/2-4 maddeleri gereğince 1500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ve ceza miktarına, sanık müdafiinin temyiz isteği, müvekkili hakkında suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede.

Tarafların aralarında önceden husumet bulunduğu, sanığın mağduru aynı kişi olan cinsel taciz suçundan mahkum edildiği, olay günü de diş hekimi katılan ...'in iş yerine gelen sanığın katılanla görüşmek istediği, isteğinin kabul görmemesi üzerine yarım saat kadar sonra iş yerini telefonla arayarak aynı talebini ilettiği olayda, mahkemece sanığın sübut bulan eylemlerin anılan suçu oluşturduğu kabul edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 123/1.

Maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,