Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/1857 K.2025/5974

Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62/1.maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararlarına yönelik sanıklar müdafileri, katılanlar vekilleri ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf istemlerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303.

Maddeleri uyarınca istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar müdafileri ve katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren 31.05.2025 tarihli Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri; sanık ... dışındaki sanıklar hakkında da bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, tayin edilen cezaya, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik ceza tayin edildiğine, şartları oluşmadığı halde sanıklar hakkında TCK 62/1 hükmünün uygulanmasına, her katılan müvekkil yönünden ayrı ayrı katılan vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, üç katılan müvekkili yönünden tek bir vekalet ücretine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafinin temyiz sebepleri; üç kişinin ölümü, üç kişinin de yaralanması ile sonuçlanan üzücü iş yeri kazasında tarla maliki olan ... soyadlı kişilerin kast ve kusurlarının olmadığına, ruhsat ve zemin etüdünün tümüyle soğuk hava deposunu yapan müşteki sanık müteahhit ...'e ait olduğuna, müvekkillerinin müteahhit ... ile peşin ödeme yaparak anahtar teslimi inşaat anlaşması yaptıklarına, müteahhitle yapılan sözlü anlaşmanın eser sözleşmesi olduğuna, tayin edilen cezaların haksız ve isabetsiz olduğuna, sadece arsa sahibi olan, yapılan işte kendilerine atfedilebilecek bir kast,

kusur ve ihmalleri bulunmayan müvekkillerine verilen ceza kararında taban cezadan çok fazla uzaklaşılmasında isabet olmadığına, sanıkların TCK 62/1 maddesi uyarınca neticeten 1/6 indirimle 5 YIL 10 AY HAPİS cezasıyla cezalandırılmalarının maksadı aşan bir ceza uygulaması olduğuna, meydana gelen olayın tek sorumlusunun müteahhit ... olduğuna, arsa sahibi olan müvekkilleri için beraat yerine ceza verilmesinin doğru olmadığına, sanıklardan ...'nun arsa sahibi olmadığına, sanığın mahkemede alınan ifadesinde "hissedar olmadığını, ancak işlerin içinde olduğunu, kardeşleri ile ortak olduğunu, hissesinin olmadığını,

yapılan yerin ruhsat ve izin başvurusu olmadığını, suçsuz olduğunu" beyan etmiş olduğuna, kusur tespitine, müteahhit ile gerekli sorumluluklarını yerine getirmeyen resmi makamların kusur ve ihmalleri söz konusu olduğu halde bu makamdakiler yerine suçsuz arsa sahiplerinin tecziyesi her açıdan maksadı ziyadesiyle aşan bir ceza uygulama olduğuna, dosya kapsamında suç kastı, kusuru ve ihmalleri bulunmayan müvekkilleri .., .., .., .., .. ve ... hakkında verilen ve İstinaf Mahkemesince Onanan ceza kararının sanıklar lehine beraat yönünde bozulmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; sanığa ikinci celse ek savunma hakkı verilmiş ancak ek savunma hakkının hangi madde sebebi ile verildiği duruşma zaptına yazılmamış olduğuna, arsa sahibi sanıklar hakkında TCK'nın 22/3.fıkrasının uygulanmaması usule ve esasa aykırı olduğuna, birden çok kusuru sayılan iş ve yer sahiplerinin eylemleri bilinçli taksir sayılmaz iken müvekkili hakkında söz konusu depo yapım işlerini 20 senedir yaptığından bahisle eylemin bilinçli taksir olduğuna sonucuna ulaşılmasına,

kusur tespitine, kabul anlamına gelmemekle birlikte müvekkil hakkında isnat edilen suçun sübut ettiği varsayılsa dahi TCK'nın 22/3.fıkrası uyarınca bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması hukuka aykırılık teşkil ettiğinden müvekkili hakkında TCK'nın 85/2.fıkrası uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği takdirde dahi TCK'nın 50/4.fıkrasında düzenlenen adli para cezasına ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiğine, olayda yaralanan sanık hakkında TCK'nın 22/6.fıkrasında yer verilen maddenin uygulanmaması ve neden uygulanmadığına ilişkin herhangi bir değerlendirmede bulunulmamasının bozmayı gerektirdiğine, tayin edilen cezaya,

TCK'nın 85/2.fıkrası uyarınca teşdiden ceza verilmesinin hak ve nasafet ölçütlerine aykırılık teşkil ettiğine, eksik araştırma ile karar verildiğine, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, arazi maliklerinin tam kusurlu olduklarına, müvekkilin öncelikle beraatini, aksi halde manevi unsur bilinçli taksir olmadığından ve bu anlamda denetime elverişli rapor aldırılmadığından taksirli suçlarda TCK m 22/4 uyarınca oranlı rapor alınması gerekirken alınmamasının hukuka tam aykırılık oluşturduğuna,

aksi halde basit taksirden hüküm kurularak TCKm50/4 gereği müvekkili hakkında adli para cezası tatbikini ve Yerel Mahkeme tarafından eksik araştırma ve inceleme sonucu hüküm verildiğine kabule göre dahi fazla ceza tayin edildiğini tüm bu nedenlerle hükmün bozulmasına karar verilmesi ve sağlık durumu ve devam eden tedavisi dikkate alınarak müvekkilinin tahliyesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanık ...'ün yapı müteahhitliğini yapmış olduğu .. İli .. İlçesi ..

Köyü 125/3 - 127/5 parsel ada üzerinde bulunan arazide patates depolama amacıyla arazi altına depo yapıldığı, olay günü de yapı devam eden olan bu depoda meydana gelen göçük neticesinde ..., ... ve ...'nın öldüğü, katılan ...'in vücudunda 4.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde, mağdur ...'ın ise hayati tehlike geçirecek ve vücudunda 1.derecede kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nun yapı sahibi ve/veya ortakları oldukları ve sanık ... ile yapılacak olan yeraltı deposu ile ilgili olarak aralarında gayri resmi anlaşma yaptıkları olayda.

Mahkemece hükme esas alınan 08/04/2024 tarihli bilirkişi raporuna göre, yapılacak olan işle olarak ilgili parselin alanda herhangi bir jeolojik araştırma yapılmadığı, ilgili mercilere izin ve ruhsat başvurusunda bulunulmadığı, alandaki kalın alüvyon tabakasının jeolojik araştırmalarla belirlenememesi, yeraltı deposunun açıldığı ignimbirit kayacının dayanım özelliklerinin belirlenmemesi,

yapılacak kazı planlaması (statik, mimari proje gibi teknik girişimlerin) olmaması şeklindeki eylemleri nedeniyle ihmalleri bulunduğundan yapı sahibi ve/veya ortakları olan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... ile yapı müteahhidi sanık ...'ün asli kusurlu oldukları kabul edilmiş, yapı müteahhidi sanık ... hakkında ayrıca sanığın aşamalardaki beyanlarından ve dosya kapsamına göre, söz konusu depo yapım işlerini 20 senedir yaptığının anlaşıldığı, 20 yıllık tecrübeye sahip birinin bilirkişilerce tespit olunan yükümlülükleri yerine getirmediği,

20 yıl boyunca yapılan bir işte iş güvenliği, çalışma koşulları, iş yapım sürecine ilişkin resmi işlemler, iş yapımına ilişkin yapı sahipleri ile yapılacak sözleşmeler ve içerikleri, işin yapılacağı yere ilişkin işin mahiyeti de dikkate alındığında bulunan coğrafyanın toprak yapısının elverişliliği bu işi yapan kişi tarafından bilinmesinin ve bunların hepsine yapılan işin toprak altında depo kazım işi de olduğu dikkate alındığında bu yükümlülüklerin tamamına riayet edilmesi gerektiği ancak sanığın dosyaya konu deponun yapım aşamasının ilk anından itibaren söz konusu kazanın meydana geldiği ana kadar bu yükümlülüklerin hiçbirine riayet

etmediği, ilgili mercilere izin ve ruhsat başvurusunda bulunulmadan yapı müteahidi olarak üstlendiği ruhsatsız depo yapımında göçüğe sebebiyet vermesi nedeniyle eyleminde bilinçli taksirin varlığı kabul edilmiş ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddelerindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararları verilmiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin kararında sanıklar müdafileri ile katılanlar vekilleri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Niğde