Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2137 K.2026/2532

Taksirle öldürme suçundan sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanıklar ... ve ... hakkında taksirle öldürme suçundan 06.04.2016 tarihinde verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz incelemesi sonunda Dairemizin 23.12.2019 tarihli ve 2017/2952 Esas, 2019/12098 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına dair karar verildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada sanıklar ... ve ... hakkında suç duyurusunda bulunulması üzerine iddianame tanzim edilerek dava açıldığı ve açılan davanın işbu dava dosyası ile birleştirildiği,

04.03.2025 tarihinde sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı mahkumiyeti ile birlikte 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07.01.2026 tarih, 2025/11-201 Esas, 2026/20 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere.

12.03.2024 tarihinde yürürlüğe giren 02.03.2024 tarihli 7499 sayılı Kanunla CMK'nın 231/12. maddesinde yapılan değişiklik ile "272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı istinaf yoluna başvurulabilir. Bölge adliye mahkemesi tarafından verilen kararlar hakkında 286 ncı madde hükümleri uygulanır.

272 nci maddenin üçüncü fıkrası hükümleri saklı kalmak üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ilk derece mahkemesi sıfatıyla bölge adliye mahkemesi veya Yargıtay tarafından verilmesi hâlinde temyiz yoluna gidilebilir.

İstinaf ve temyiz yolunda karar ve hüküm, usul ve esasa ilişkin hukuka aykırılıklar yönünden incelenir." şeklinde düzenleme yapılarak ilk derece Mahkemelerince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların istinaf yasa yoluna tabi tutulduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak,