Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/2512 K.2026/1759

Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelik olduğu açıkça anlaşıldığından, tebliğnamede sanıklar ... ve ...'ın isimlerinin sehven geçtiği kabul edilerek inceleme dışı bırakılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanıklar ... ve ... hakkında 20 13... takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/b, 5237 sayılı Kanunun 62, 43... maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 10... gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında 2014 takvim yılında sahte belge düzenleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/b, 5237 sayılı Kanunun 62, 43... maddeleri uyarınca 3 yıl 10... gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesinin kararındaki mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına, sanıkların 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca "sahte belge düzenleme suçundan" beraatlarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı CMK'nın 302/2 maddesi uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, karşılığı sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirildiği ve işe başlama tarihinden itibaren 20 13... hesap dönemlerinde düzenlenmiş olduğu tüm faturaların içerik itibariyle sahte olduğu yönünde somut tespitler bulunduğuna, sanıkların somut olmayan beyanlarına itibar edilerek verilen beraat kararının bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, ... Vergi Dairesinin mükellefi olan ... Danışmanlık Reklam Organizasyon Sanayi ve Ticaret Limited şirketi'nin 09.05.2013-25.11.2013 tarihleri arasında ortağı ve şirket müdürünün sanık ... olduğu, 25.11.2013-31.10.2014 tarihleri arasında ise şirket müdürünün sanıklardan ...'ın olduğu, sanıklar ..., ... ve ...'ın şirket çalışanı ve kanuni temsilci vekili oldukları, mükellef kurumun gerçek bir ticari faaliyetinin olmadığı,

komisyon karşılığı sahte belge düzenlemek amacıyla mükellefiyet tesis ettirdiği ve işe başlama tarihinden itibaren 20 13... hesap dönemlerinde düzenlenmiş olduğu tüm faturaların içerik itibariyle sahte olduğu kabulü ile sanık ... ...'ın, Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu'nun şikayetine konu Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/675 sayılı iddianamesine konu 2013-2014 yılları hesaplarının incelenmesine ilişkin üzerine atılı sahte belge düzenleme fiili bakımından 20 13... yılları vergi dönemleri itibariyle eylemine uyan 213 Sayılı Kanuna Muhalefet suçunu işlediği,

sanık ...'nin, Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu'nun şikayetine konu Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/675 sayılı iddianamesine konu 2013-2014 yılları hesaplarının incelenmesine ilişkin üzerine atılı sahte belge düzenleme fiili bakımından 20 13... yılları vergi dönemleri itibariyle eylemine uyan 213 Sayılı Kanuna Muhalefet suçunu işlediği,

sanık ... 'nin, Maliye Bakanlığı Vergi Denetim Kurulu'nun şikayetine konu Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının 2017/675 sayılı iddianamesine konu 2014 yılı hesaplarının incelenmesine ilişkin üzerine atılı sahte belge düzenleme fiili bakımından 2014 yılı vergi dönemi itibariyle eylemine uyan 213 Sayılı Kanuna Muhalefet suçunu işlediği kabulü ile sanıklar hakkında mahkumiyet kararları verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemede; sanıklar ..., ..., ... haklarında "sahte belge düzenleme" suçundan verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurusu incelendiğinde.

08.06.2018 tarihli bilirkişi heyeti raporunda, sanıklar ..., ... ve ...'ye her ne kadar geniş yetkili banka işlemleri de dair vekaletnameler verilmiş olsa da, bunların iş takibi vekaletnamesi olduğu, bu sanıkların işyerinde çalışan personel oldukları, menfaat sağlayıp sağlamadıklarına dair herhangi bir tespitin yapılamadığı da raporda belirtildiğinden,

sanıkların ''işyerinde çalışan oldukları, vekaletnameyi banka işlemlerini yapmak için kullandıklarını, sahte fatura düzenlemediklerini'' savundukları, bu sanıkların şirket ortağı ve yetkilisi olmadıkları halde, alınan her iki heyet raporundan sonradan alınan bilirkişi raporuna neden itibar edildiği belirtilmeden ve gerekçe gösterilmeden bu sanıklar haklarında da mahkumiyet kararları verilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyete ilişkin kararının kaldırılması ile sanıkların 5271 sayılı Kanunun 223/2-a maddesi uyarınca beraatlarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1.Sanıklar hakkında, İlk Derece Mahkemesince 20 13... takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanunun 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş ise de;

mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanıkların beraatine karar verilmesi,

2.Sahte belge düzenleme suçunun failinin herkes olabileceği, bu suçun işlenebilmesi için şirket temsilcisi olmanın şart olmadığının anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; a) Fatura asıllarının sanıklara gösterilerek üzerindeki imzaların kendisine ait olup olmadığının sorulması, ait olmadığını söylemesi halinde belgeler üzerindeki imzaların sanıkların eli ürünü olup olmadığına ilişkin bilirkişi raporu aldırılması,

b) Söz konusu faturaları kullanan mükelleflerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağırılarak 5271 sayılı Kanun'un 48 inci maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatıldıktan sonra beyanlarına başvurulması, faturaları kimden, hangi ticari ilişki karşılığında aldıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve yanlış gerekçe ile hüküm kurulması, 3.Suçun sübutu halinde ise;

hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 7/2 nci maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,