Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4796 K.2025/7278)

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün. Üst Cumhuriyet savcısı, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2012 tarihli ve 2012/16 Esas, 2012/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74'üncü maddesinin (2.) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62'nci maddesinin birinci fıkrası ve 53'üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kurulan mahkumiyet hükmü 5271 sayılı Kanun'un 231'inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca açıklanmalarının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanun'un 74'üncü maddesinin (2.) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62'nci maddesinin birinci fıkrası ve 53'üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231'inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2012 tarihli ve 2012/16 Esas, 2012/24 Karar sayılı kararının 23.03.2012 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 25.07.2015 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği ve Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği,

hükmün 07.01.2016 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231'inci maddesinin on birinci fıkrası gereğince Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararı ile açıklandığı anlaşılmıştır. 3.Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.03.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/72 Karar sayılı kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

12. Ceza Dairesinin 14.09.2023 tarih 2020/10691 Esas 2023/2963 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir. 4.Solhan Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.03.2025 tarihli ve 2023/201 Esas, 2025/87 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının CMK'nın223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşlü Tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Üst Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri. 24.03.2016 tarihinde mahkumiyet kararı esas alınarak olağanüstü zamanaşımının dolmadığı değerlendirmesi ile; usul ve esas yönünden Kanun'a aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B.Katılan vekilinin temyiz nedenleri; zamanaşımı süresinin dolmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ve sair nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece yapılan yargılama neticesinde.

Yargılamaya konu suç tarihinin 07.11.2011, iddianame tarihinin 08.02.2012, sanığa verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar tarihinin 08.03.2012 olduğu, bu kararın 23.03.2012'de kesinleştiği, sanığın ihbara konu suçu 25.07.2015 tarihinde işlediği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi ile ihlal niteliğinde olan suçun işlendiği tarih arasında 3 yıl 4 ay 2 gün sürenin bulunduğu, 07.01.2016 tarihinde hükmün açıklandığı,

hem bu tarih dikkate alınarak hem de suçun işlendiği tarih ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması denetim içerisindeki durma süresi dikkate alınarak hem 8 yıllık olağan hem de 12 yıllık olağan üstü zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmakla CMK'nın 223/8. maddesi gereğince hakkında açılan kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dosya kapsamı incelendiğinde zamanaşımını kesen son işlemin 24.03.2016 tarihli açıklanan mahkumiyet hükmü olduğu, bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin karar tarihi itibariyle dolduğu anlaşılarak yapılan incelemede.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Üst Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Üst Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tüm temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak,