Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4938 K.2026/1505)

Davacının tazminat talebi hakkında dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, HMK'nın 361/1. ve CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle dava dilekçesinde 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminat olarak belirtilen ancak 18.11.2020 havale tarihli dilekçe ile 50.000,00 TL maddi, 60.000,00 TL manevi tazminat olarak ıslah edildiği anlaşılan ve gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 48.373,85 TL maddi ve 58.000,00 TL manevi tazminatın tutuklamanın infazına başlandığı tarih kabul edilen 25.05.1984 tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,

Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun davacı hakkında iki ayrı tutuklama kararı bulunduğu ve ilk tutuklama kararına konu suçlardan zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, davacı hakkında zamanaşımından düşme kararı verilmiş olması nedeniyle makul bir tazminata hükmedilmesi gerektiğinden bahisle maddi tazminatın 5.000,00 TL'ye, manevi tazminatın 5.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle ve değişen vekalet ücreti bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş Dairemizce davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükmün bozulmasına karar verilmiş,

bozma üzerine yapılan yargılamada davanın kısmen kabulü ile 26.09.1980-25.10.1980 tarih aralığına ilişkin 467,25 TL maddi, 1.000 TL manevi tazminatın 26.09.1980 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, 20.02.1981-27.12.1990 tarih aralığına ilişkin 49.532,75 TL maddi, 59.000 TL manevi tazminatın 20.02.1981 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davalı vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Üsküdar

1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2004/393 Esas – 2009/390 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının ilk olarak 765 sayılı TCK kapsamında Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak, adam öldürmeye teşebbüs, gasp, bomba atmak ve diğer suçlardan 26.09.1980-25.10.1980 tarihleri arasında 29 gün gözaltında kaldığı, 25.10.1980-27.12.1990 tarihleri arasında tutuklu kaldığı ancak tutuklama müzekkeresinin 21.09.1980-25.05.1984 tarihleri arasında infazının durdurulduğunun bildirildiği,

davacının ikinci olarak 765 sayılı TCK kapsamında yasadışı silahlı örgüt kurmak veya katılmak, 6136 sayılı Kanuna muhalefet ve adam öldürme suçlarından 20.02.1981-1981-27.12.1990 tarihleri arasında 3597 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonucunda Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak ve hüviyet cüzdanı,pasaport ve ruhsatnamelerde sahtecilik suçları bakımından zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle düşme kararı verildiği, yasa dışı silahlı terör örgütü kurmak veya katılmak suçu bakımından ise beraatine karar verildiği, beraat kararının 17.05.2011 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen kararın davacıya tebliğ edilmediği,

gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanunda öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

1-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının Anayasal düzeni zorla değiştirmeye kalkışmak, adam öldürmeye teşebbüs, gasp, bomba atmak ve diğer suçlardan gözaltında bulunduğu 26.09.1980-25.10.1980 tarih aralığına ilişkin olarak da tazminat hesaplaması yapıldığı, ancak davacı hakkında yapılan yargılama sonucunda atılı suçlardan düşme kararı verildiği, gözaltı döneminde yürürlükte olan Kanun gereğince düşme kararının tazminat istenebilecek haller arasında yer almadığı, bu itibarla maddi ve manevi tazminat hesaplamasında belirtilen dönemin dikkate alınamayacağının gözetilmemesi,

2-Maddi tazminatın, dava tarihi itibariyle uyarlanarak "49.532,75 TL" olarak tayin edilmesine karşın, faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olan ''04.12.2019'' yerine, tutuklama tarihi olan ''20.02.1981'' tarihinden başlatılarak davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

14. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-f maddesi gereği hükmün birinci fıkrasının (a) bendi ve ikinci fıkrasının (a) bendinin tamamen çıkarılması, hükmün birinci fıkrasının (b) bendinde yazılı "20.02.1981" ibaresinin çıkarak yerine "04.12.2019" ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Salihli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi