Yargıtay 12. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/4876 K.2026/1122)

Sanık hakkında Yargıtay 1. Ceza Dairesinin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanık hakkında kasten yaralama suçundan, TCK'nın 86/2, 86/3-a, 29, 62, 53. maddeleri gereğince 3 ay 22 gün hapis cezası ile mahkumiyetine ve hak yoksunluğuna karar verilmiş, kararın mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 30/04/2015 tarihli kararıyla, "...maktulün kalp hastası olduğunun önceden bilinip bilinmediğinin Sosyal Güvenlik Kurumundan, muayene ve ilaç bilgilerinden, ayrıca komşularından, aile efradı ile diğer yakın akrabalarından sorularak araştırılmasından sonra bu hastalığın sanık tarafından bilinip bilinmediği değerlendirilerek,

sanığın babası mütevvefanın kalp hastalığını önceden bildiğinin anlaşılması halinde TCK'nun 85/1 ve 22/3 maddeleri gereğince bilinçli taksirle ölüme neden olma, hastalığı bilmediğinin anlaşılması durumunda ise anılan Kanunun 85/1. maddesi uyarınca taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması..." gereğinden hüküm bozulmuş, bozma ilamına uyan mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1,

62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nın 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, hüküm 21.12.2015 tarihinde kesinleşmiş, sanığın 07.01.2020 tarihinde kasıtlı suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine CMK'nın 231/11. maddesinde göre açıklanmasına ve sanık hakkında TCK'nın 85/1, 62, 53, 54. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; suç işleme kastının olmadığına, atılı suç nedeniyle pişman olduğuna, psikiyatri hastası olduğuna, bakmakla yükümlü olduğu kişilerin olduğuna, mahkeme kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesi bozma ilamına uyarak verdiği hükmünde, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın, ölen ...'nin oğlu olduğu, olay günü aralarında çıkan tartışmada ölenin, sanık ve ailesine küfür ettiği, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın eline aldığı ağaç sopa ile ölene saldırdığı ve basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaraladığı, kronik kalp hastalığı bulunan ...'in maruz kaldığı darp olayının efor ve stresi ile kendisinde mevcut kalp damar hastalığının aktif hale geçmesi sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

mahkemece yapılan araştırmada ölenin, ölümden önce yaptırmış olduğu muayene ve hasta kayıt tablosu ve almış olduğu ilaçlara göre sabit bir kalp hastalığı teşhisinin konulmadığı ve buna yönelik de ilaçların da verilmediği, sanığın alınan beyanlarına göre de ölende var olan kalp hastalığını bilmediğinin kabul edildiği anlaşılmakla; sanık hakkında taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak.

1-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi, 2-Kasten işlenen suçlarda uygulanması mümkün olan 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesi gereğince müsadere hükümlerinin uygulanması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Zonguldak

1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının "5" nolu bendin hükümden çıkarılması ile sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin "7" nolu bendinde yer alan "TCK 54/1 maddesi uyarınca müsaderesine," ibaresinin çıkarılarak "dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,