Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2025/6205 K.2026/337

Kanun'un 359/b, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62... . Maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine aynı mükellefiyete ilişkin Antalya

37. Asliye Ceza Mahkemesinin 2022/43 Esas, 2023/569 Karar sayılı kararı ile verilen ve kesinleşen 3 yıl 1 ay hapis cezasının mahsubu ile iki kez 3 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; bilirkişi raporunun yeterli olmadığına, muhasebecinin dinlenmesi gerektiğine, imza incelemesi yaptırılmadığına, etkin pişmanlık için ek süre verilmediğine, bu nedenlerle sanık hakkındaki kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, sanığın Antalya Üçkapılar Vergi Dairesi'ne bağlı olarak vergi mükellefi olduğu, 2014 yılına ait defter ve belgelerinin vergi denetmenince incelenmesinde, 2014 yılında 2018-A-8707/2 sayılı vergi tekniği raporunda belirtildiği üzere birden fazla kez sahte belge düzenleme ve kullanma eyleminde bulunduğunu belirtildiği,

yargılama aşamasında ise 26/03/2024 tarihli bilirkişi raporunda da sanığın eylemlerinin sabit olduğunun tespit edildiği bu haliyle sanığın bir yılda birden fazla sahte fatura kullanması ve düzenlemesi sebebi ile zincirleme şekilde atılı suçları işlediğinin sabit olduğu gerekçesi ile hakkında mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine. Antalya

37. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.09.2023 tarih, 2022/43 esas, 2023/569 karar sayılı kararı ile sanık hakkında aynı mükellefiyetine ilişkin 2013 takvim yılında düzenlediği ve kullandığı faturalardan dolayı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesi uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedildiği, söz konusu kararın kesinleştiği, kesinleşen ilama konu eylemin TCK'nin 43. maddesi bağlamında zincirleme suç kapsamında kaldığı,

bu nedenle sanık hakkında daha önce verilen ve kesinleşen 2013 yılı sahte fatura düzenleme ve 2013 yılı sahte fatura kullanma eylemlerinden verilen 3 yıl 1 ay hapis cezalarının ayrı ayrı mahsup edilmesi ve suç tarihlerinin doğru belirlenmediği gerektiği gerekçesi ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Dairemizce de kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.10.2022 tarihli ve 2022/11-153 esas, 2022/641 karar sayılı ilamında " sahte belge düzenleme ve kullanma suçlarında failin amaç ve eyleminin birbirinden farklı olması, bu farklı amaçlara ulaşmak için failin tamamen birbirinden ayrı eylemleri gerçekleştirmesi, her iki suçun konusu da vergi kanunlarına göre düzenlenen ve saklama ve ibraz mecburiyeti bulunan belgeler olsa bile,

bizzat düzenlediği sahte belgeyi, kendi mükellefiyetinin vergi beyanında kullanması hâli hariç olmak üzere somut olayımızda olduğu gibi, tek bir failin her iki suçu işlediğinin iddia edilmesi durumunda, kullandığı belgelerin başka bir sahte fatura düzenleyicisi tarafından hazırlanan belgeler; düzenlediği belgelerin ise kendi mükellefiyetine ya da başka mükelleflere ait belgeleri gerçeğe aykırı olarak doldurmak suretiyle tanzim ettiği veya tamamen sahte oluşturduğu ve üçüncü şahısların kullanması için verdiği belgeler olması,

böyle bir durumda da sanığın düzenlediği ve kullandığı belgelerin, yani suç konularının birbirinden farklılık arz etmesi hususları birlikte göz önünde bulundurulduğunda, somut olayda sanığın, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma suçlarını birbirinden bağımsız şekilde işlediği, sanığın sahte fatura kullanma ve düzenleme suçundan ayrı ayrı cezalandırılmasının yerinde olduğu kabul edilmelidir." şeklindeki belirtilen gerekçeye göre sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu ve bu suçların birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak;

somut olayda sanık hakkında 2014 yılında sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma suçlarından iki kez ayrı ayrı hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğname'deki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya