Karar Özeti
12. Ceza Dairesi 2025/6803 E. , 2026/4003 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/216 E., 2025/269 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi
Karar Detayı
12. Ceza Dairesi 2025/6803 E. , 2026/4003 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2025/216 E., 2025/269 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairemizce gerekçesiz hüküm kurulmasından dolayı başkaca yönleri incelenmeksizin bozma kararı verilerek dosyanın mahalline gönderilmesi üzerine Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanık hakkında belirlenen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi gereği hak yoksunluğu uygulanması gerektiğine, aynı Kanun'un 62. maddesi uygulanırken mahkemeye saygılı tutumu şeklinde kanunda yer almayan gerekçe gösterilmesi nedeniyle verilen kararın bozulması istemine ilişkindir. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın otomobil ile seyrettiği yolda yeni çalışma yapılması nedeniyle yolun mucurlu olduğuna ve aracın kayarak yayaya çarptığına, olayda bilinçli taksir halinin oluşmadığına, sanık hakkında öncelikle beraat kararı verilmesine, aksi durum hasıl olursa lehe olan kanun hükümlerinin uygulanması istemine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonunda dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 16.11.2015 tarihinde saat 13.:00 sıralarında, gündüz vakti, açık havada, yüzeyi kuru, eğimli, iki yönlü, asfalt kaplama, hız sınırı 50 km/s olan meskun mahalde, sanık ...'nın, sevk ve idaresindeki otomobil ile ... ilçesi... Mahallesi'nden ... Mahallesi istikametine seyir halinde iken yolun kenarından yürüyen yaya ...'a çarpması neticesinde adı geçen yayanın ölümüne neden olduğu olayda, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulunun yerleşmiş raporlarında 1,00 ve üzerindeki promil olarak saptanan alkol düzeyinin güvenli sürüş yeteneğini kaybettirdiği ve vücuttaki alkol oranının her saat ortalama 15 promil düştüğü belirtildiği, kazadan yaklaşık 1,5 saat sonra hastanede yapılan alkol ölçümünde sanığın 2,09 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, dolayısıyla olay günü sanığın kaza anında yaklaşık 2,24 promil alkollü olduğu; kaza tespit tutanağı ile trafik polisi bilirkişilerin düzenlemiş olduğu rapora göre sanığın tam ve asli kusurlu olduğu; ölen yayanın ise kazanın meydana gelmesinde atfı kabil kusurunun bulunmadığı tespit edilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1.Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı TCK'nın 61/1. ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanun'un 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tam ve asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde temel cezanın alt sınırdan tayini suretiyle sanığa az ceza tayini, 2.Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesindeki''kastın yoğunluğu'' gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi, 3. Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak ölçüde alkollü bir şekilde sevk ve idaresindeki araçla seyir halinde iken yaya ...'a çarpması neticesinde adı geçen yayanın ölümüne neden olduğu olayda, bilinçli taksiri oluşturan tek ihlalin bulunduğu gözetilmeksizin, hükmedilen temel cezadan 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi gereği üst sınır olan (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.