Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2022/9779 K.2023/2742

Taraflar arasındaki meskeniyet şikayeti nedeni ile yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile 800.000,00 TL satış bedelinin şikayetçiye bırakılmak sureti ile taşınmazın satışının yapılmasına karar verilmiştir. Mahkemece ek karar ile davalı alacaklı vekilince istinaf kanun yolundan feragat dilekçesi sunulması üzerine davalı alacaklı vekilinin istinaf talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

Kararın şikayetçi borçlu vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince şikayetçi borçlu vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi borçlu vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. ŞİKAYET

Şikayetçi borçlu vekili şikayet dilekçesinde, taşınmazın müvekkilinin haline münasip evi olduğunu, tahmini değerinin 400.000,00-500.000,00 TL civarında olup lüks ve ihtiyaç dışında mütalaa edilmesini gerektirir hiç bir vasfının bulunmadığını, şikayetçinin ihtiyaç duyduğu taşınmazın değerinin bu miktarların altında olmasının mümkün olmadığını, şikayetçinin sosyal durumunun dikkate alınarak haczedilmezlik şikayetlerinin kabulünü talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı vekili cevap dilekçesinde, davanın reddine karar verilmesi talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan 04.01.2022 tarihli bilirkişi raporunda davaya konu taşınmazın keşif tarihi itibariyle değerinin 1.250.000,00 TL olduğu, davacının haline münasip bir ev satın alabilmesi için gerekli olan miktarın ise 800.000,00 TL olduğunun bildirildiği gerekçesi ile ibraz edilen rapora göre, davacı/borçlu için 800.000,00 TL'nin satış bedelinden tenzili ile davacıya bırakılmak suretiyle satışının yapılabileceğine karar verilmiştir.

Alacaklı vekilinin 23.03.2022 tarihli dilekçe ile istinaf kanun yolundan feragat etmesi üzerine mahkemece 24.03.2022 tarihli ek karar ile davalı vekilinin feragat nedeni ile istinaf talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi borçlu vekili tarafından süre tutum dilekçesi ile istinaf başvurusunda bulunulmuş, gerekçeli karar tebliğine rağmen borçlu vekilince gerekçeli istinaf dilekçesi sunulmamıştır. Davalı alacaklı vekili tarafından süresi içinde ayrıntılı istinaf dilekçesi ile istinaf başvurusunda bulunulduktan sonra, 23.03.2022 tarihli dilekçe ile istinaf kanun yolundan feragat edilmiştir.

B. İstinaf Sebepleri

Şikayetçi borçlu vekili süresinde verdiği 21.02.2022 tarihli süre tutum dilekçesinde, bilirkişi raporunda mahcuzun şikayetçinin ve aile efradı bakımından sosyal mevkinin üzerinde lüks yaşam imkanı sunar nitelikte bir ev olduğuna dair hiç bir tespitte bulunulmadığını, taşınmazın 1975 yılında inşa edildiğinin raporda yazdığını, şikayete konu evin haline münasip bir ev olduğunu, emekli maaşıyla geçinmeye çalışan şikayetçinin 800.000,00 TL ödeyerek haline münasip bir ev alma imkanının bulunmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-alacaklının istinaf başvurusundan feragat ettiği, davacı borçluya gerekçeli kararın 28.02.2022 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen ayrıntılı istinaf dilekçesi sunulmadığı, istinaf yargısının istinaf sebepleriyle bağlı olarak gerçekleştirildiği, rapora itiraz dilekçesi ile istinaf dilekçesinin örtüştüğü, bilirkişi raporunun görev tanımıyla uyumlu olduğu, bilirkişilerin de ikna edici yöntem ve araçlara istinaden mütalaada bulunduklarının görüldüğü, rapora karşı soyut ve genel itirazlarda bulunulduğu gerekçesi ile borçlunun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı borçlu vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı borçlu vekilince, süre tutum dilekçesinde belirtilen iddialarını tekrarla Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meskeniyet iddiasına dayalı haczedilmezlik şikayetine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk 2004 sayılı İİK'nın 82/12 maddesi, HMK 355 ve sair maddeleri

3.Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup şikayetçi borçlu vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanunun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,