Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2008/14802 K.2009/7362

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün taraflar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar ..., ..., ... vs vekili avukat ... ile davalı ... vs vekili avukat ... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıya kendi adlarına arsa satın alması için gönderilen paradan bir taşınmaz satın alındığını, ikinci arsa için hileli işlem yapıldığını, dava açıp tapu kaydını iptal ettirdiklerini, davalıya toplam 310 000 DM ile 48.986,00 YTL gönderdiklerini, ileri sürerek fazlasını saklı tutarak 100.000,00 YTL nin dava tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiş, 15.9.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile talebinin 318.287,90 YTL ye çıkarmıştır.

Davalı, gönderilen paraların taşınmaz alımı için değil önceden verilen borcun iadesi olduğu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, 98.541,70 YTL nin davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya ve bozmaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre

2008/14802-2009/7362

davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2–Davacı toplam 318.287,90 YTL için talepte bulunmuş, mahkemece 98.541,70 YTL nin tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece 219.746,20 YTL reddedilen kısım üzerinden davalı lehine nispi oranda vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 500,00 YTL ücrete hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 436/2. maddesi uyarınca kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.