KÜNYE
13. Hukuk Dairesi 2017/4325 E., 2019/12522 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Aralık 2019
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla
Karar Metni
394 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı vekili; davalı ile davacı banka arasında kredi sözleşmesi akdedildiğini, kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesabın kat edilerek davalı aleyhine Afyonkarahisar 6. İcra Müdürlüğü’nün 2014/11516 sayılı dosyası ile takip başlatıldığını ve davalının itirazı neticesinde takibin durduğunu beyanla itirazın iptali ile takibin kaldığı yerden devamına ve %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, davanın reddini dilemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 21.582,21 TL asıl alacak, 955,04 TL kat öncesi işlemiş akdi faiz, 47,75 TL akdi faizin %5 gider vergisi, 357,23 TL işlemiş temerrüt faizi, 17,86 TL temerrüt faizinin %5 gider vergisi, 4,19 TL masraf olmak üzere toplam 22.964,28 TL'lik miktar açısından itirazın iptali ile takibin devamına, fazlaya ilişki talebin reddine, %20 icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.
2-Davalı tüketicinin, 6502 Sayılı Kanunun 73/2 maddesine göre harçtan muaf olduğu, aleyhine harca hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin harçtan sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, usulün 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2017/4325, K. 2019/12522, 12 Aralık 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama