Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/7476 K.2020/5453

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dairemizin bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılana ait küçükbaş hayvanları satın almak amacıyla katılanın bulunduğu köye gidip, kendisi ile peşin ödeme şartıyla hayvan bedeli olarak 10.000 TL karşılığında anlaştığı halde, söz konusu hayvanların kamyona yüklenmesi üzerine, katılana 1.200 TL’yi peşin olarak ödedikten sonra, geri kalan bedeli ilçe merkezinde ödeyeceği konusunda katılanı aldatıp katılana istemediği halde 9.000 TL bedelli ve tanık ...’ın kefil olarak bulunduğu senedi verdiği ve kalan borcunu ödemeyerek haksız yarar sağladığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, senet, fotoğraf teşhis tutanağı, araştırma ve CD inceleme tutanağı, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, hüküm fıkrasında ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilebileceğinin ihtar edilmiş olması karşısında, bu hususa ilişkin olarak infaz yetkisinin kısıtlandığından bahisle düzeltilerek onama isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Önceki hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dairemizin bozma ilamının sanık lehine olması karşısında, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesine uyarınca adli para cezasının 10 taksitle ödenmesine karar verildiği halde, hüküm fıkrasında taksit aralığının açık bir şekilde gösterilmemesi,