Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2006/9707 K.2007/2837

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı, davacı vekilince de duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. ... ile davalı vek.Av. ... 'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2002/162 Esas, 2003/641 kararı sayılı dosyasında görülüp karara bağlanan ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen davada talep edilemeyen 58.173.760.000.TL.’nin ödeme günü 22.11.2002 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte istirdat istemine ilişkindir.

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunmuş ve davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve kesinleşen 2002/162 Esas, 2003/641 karar sayılı ilam da gözetilerek davalının zamanaşımı itirazının reddine, 58.173.760.000.TL’nin davalıdan istirdadına, davalı usulüne uygun olarak temerrüde düşürülmediğinden dava tarihinden itibaren reeskont faizi yürütülmesine davacının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 2002/162 Esas 2003/641 karar sayılı ilamda ...’ın alacağının 29.209.587.250.TL: olduğuna karar verilmiş, olup hükmün Yargıtay incelenmesinden geçerek kesinleşmiş bulunmasına, yüzde kırk tazminatın menfi tesbit davaları için öngörüldüğünden istirdat davasında davacı yararına tazminata hükmedilmemesinde bir isabetsizlik görülmediğinden davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacının ödemesinin 22.11.2002 tarihinde yapıldığı davalının da kabulündedir. Somut olayda ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.