Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2007/11454 K.2008/5534

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinin bayii olduğunu, başka marka su sattığı ve ticari bilgilerini kullandığı duyumunu alınca tesbit yaptırıp ihtarname gönderdiklerini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla malzeme tutarı olarak 500,-YTL., vade farkı 100,-YTL., tesbit gideri 100,-YTL., maddi tazminat olarak 300,-YTL ve manevi tazminat olmak üzere de 5.000,-YTL.nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı 28.06.2006 harç tarihli ıslah dilekçesiyle davasını toplam 26.000,-YTL.’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili davacının aynı bölgede başkasına bayilik verdiğini, taahhüt ettiği donanımı kurmadığını, başka marka su satıldığı iddiasının asılsız olduğunu, davacının müşteri listesini ele geçirmeye çalışması üzerine ilişkinin sonlandırıldığını, iadesi istenen malların kendi imkânları ile alındığını ve manevi tazminat isteminin yerinde olmadığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre, manevi tazminat şartları oluşmadığından bu kalem istemin reddine, davacının 25.300,-YTL kazanç kaybı alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile davalıdan tahsiline, iki adet su pompası malzeme ve ekipmanının aynen teslimine karar verilmiş; hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacının istemlerinden biri kar kaybına ilişkin olup, bilirkişi raporunda da bu kalemin net olarak hesaplanabilmesi için kar marjının saptanması gerektiği belirtildiği halde mahkemece bu hususta araştırma yapılmaksızın karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.