Yargıtay 19. Hukuk Dairesi E.2008/1376 K.2008/8580

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek.Av. Ali Naşap ile davalı vek.Av. Mahmut Lütfü Yenihal' ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Dava, davacının Turizm Teşvik Belgelere sahip bir işletme olmasına rağmen 2634 Sayılı Kanunun 16.maddesi gereğince tükettiği elektrik enerjisi bedelini en düşük tarife üzerinden ödenmesi gerekirken davalının ticari tarife üzerinden fatura düzenlendiği ve bu tarife üzerinden faturaları tahsil ettiği için ödenen paranın istirdadı istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın idari yargıda görülmesi gerektiği, aradaki farkın müvekkilinden değil Turizm Bakanlığından alınması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Turizm Teşvik Kanunun 16.maddesinin halen yürürlükte olduğu davacının indirimi satış talep etme hakkının kanundan kaynaklandığını zararın davacıdan talep edilebileceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar vermiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle 2634 sayılı kanunun 16.maddesi hükmü dikkate alınarak karar verilmekle bir isabetsizlik bulunmadığından davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine karar verilmesine rağmen hüküm fıkrasının 7.paragrafında red edilen miktar dikkate alınarak hesap edilen 450.00 YTL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesi gerekirken davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine şeklinde hüküm kurulması doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmekte ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK’ nun 438/8.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.