Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/10175 K.2023/4304

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2016/204 E., 2016/316 K. ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri usûlü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2016 tarihli ve 2016/15760 Esas No.lu iddianamesi ile, sanıklar hakkında olay günü gündüz vakti katılan şirkete ait mağazadan giyim eşyaları çalmaları şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2016/204 Esas, 2016/316 Karar sayılı kararı ile sanıkların hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve her iki sanık bakımından da aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ... müdafiinin temyiz istemi, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, değer azlığı ve etkin pişmanlık hükümlerinin dikkate alınmadığına, sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir. Sanık ...'ın temyiz istemi; hakkında hüküm kurulurken değer azlığı ve etkin pişmanlık hükümlerinin dikkate alınmadığına, lehe hükümlerin uygulanmamasının usûl ve yasaya aykırı olduğuna ve re’sen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların, olay günü gündüz vakti katılan şirkete ait mağazadan aldıkları eşyaların parasını ödemeden çıktıkları, fark edildiklerini anlayıp kaçmaya başlayan sanıkların suça konu eşyaları yola attıkları ve kesintisiz takip ve izleme sonucunda yakalandıklarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık ... atılı suçlamayı kabul etmiş ise de, sanık ... ... eylemden sonradan haberdar olduğunu belirterek suçu inkâr etmiş olup; şikâyetçi ve tanığın ifadeleri ile kolluk güçleri tarafından tanzim olunan 03.04.2016 tarihli Tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

03.04.2016 tarihli Tutanak içeriği, sanıkların aşamalarda çelişkiler barındıran savunmaları, şikâyetçi ile tanığın, sanık savunmalarını desteklemeyen aynı doğrultudaki ifadeleri birarada değerlendirildiğinde, sanık ... bakımından atılı hırsızlık suçunun sübuta erdiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmediği gibi, toplam 200,00 TL değerindeki giyim eşyasının çalınmaya teşebbüs edilmesi şeklindeki somut olayda 5237 sayılı Kanun'un 145. ve 168. maddelerinde düzenlenen değer azlığı ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı,

sanıklar hakkında kurulan hükümlerde takdirî indirim sebebinin uygulandığı ve netice olarak belirlenen ceza miktarı itibarıyla başkaca lehe hükmün uygulanma imkânı bulunmadığı anlaşıldığından sanıklar hakkında kurulan hükümlerde bu yönleriyle de hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki

belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık ... ... müdafii ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR