Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9494 K.2023/3577

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2016 tarihli ve 2016/642 Esas No.lu iddianamesi ile, sanığın, alış veriş merkezi içerisinde bulunan katılanın omzunda asılı bulunan çantasından, içerisinde nüfus cüzdanları, sürücü belgesi, Almanya ülkesine ait sigorta belgeleri ve 115,00 TL bulunan cüzdanını çalması şeklindeki eylemi nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b, 53, 58. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2016 tarihli ve 2016/56 Esas, 2016/464 Karar sayılı kararı ile, sanığın, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b, 53, 58. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiniin temyiz istemi, kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Şikâyetçinin saat 16:30 sıralarında, ... isimli iş yerine alış veriş yapmak için gittiği, bir süre mağazada dolaştığı, aldığı şeylerin parasını ödemek için kasaya yaklaşıp çantasını açtığında cüzdanının yerinde olmadığını gördüğü, cüzdanının içerisinde nüfus cüzdanları, ehliyet, sigorta belgesi ve 115,00 TL'nin olduğu, iş yeri güvenlik kamerası kayıtlarının incelendiği, orta yaşlı bir bayanın şikâyetçiye ait sırt çantasını açıp içindeki cüzdanı aldığının tespit edildiği, buna dair tutanağın düzenlendiği, failin bulunması için çalışmaların yapıldığı, o dönemde yakın mağazalarda benzer pek çok olayın yaşandığı,

tanık olarak dinlenen polis memuru U.D.'nin eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin tespit edildiğini belirttiği, sanığın suçlamayı kabul etmediği, sanığın suçunu inkara yönelik savunmalarına olay tutanakları ve tanık beyanları göz önünde bulundurularak itibar edilemeyeceği, sanığın adli sicil kaydındaki ilamlardan da anlaşılacağı şekilde benzer suçları daha önceden de işlediği, bu nedenle atılı suçun sübut bulduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Sanığın, suç tarihinden sonra, 22.12.2015 tarihinde başka bir hırsızlık olayı nedeni ile yakalanması üzerine elde edilen fotoğrafı ile, dosyadaki CD izleme görüntülerindeki fotoğrafların eşleştirilmesi sonucu hazırlanan ve "Her iki olayın şüphelisinin aynı kişi olabileceğinin düşünüldüğü, olay görüntüsünün eşleştirmesinin yapıldığı, yapılan eşleştirmede aynı yüz simasında olduğu, aynı boy ve kilolarda olduğu ve aynı şekilde yürüdüğü (paytak yürüyüşü) tespit edildiğine, yakalanan şahıs ile şüphelinin aynı kişi olduğunun anlaşıldığına" dair iki polis memuru tarafından hazırlanmış 23.12.2015 tarihli tutanak dosya içerisinde mevcuttur.

3. Sanık suçu kabul etmemiş, görüntülerdeki kişinin kendisi olmadığını söylemiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, olay yeri CD izleme tutanağı, 22.12.2015 tarihli eşleştirme tutanağı, sanığın beyanı karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyuna suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR