Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2021/9570 K.2023/3476

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2015 tarihli ve 2015/30363 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında katılanın cep telefonunu kaldıkları evden alması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h ve 53. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2016 tarihli ve 2015/645 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 53. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 21.06.2016 tarihli temyiz dilekçesinde özetle, katılanın şikâyetinden vazgeçtiğini, bu sebeple kararın bozulması gerektiğini talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 15.04.2015’te sanık ve katılanın ortak tanıdıkları olan tanık A.S.’nin evinde kaldıkları sırada katılanın uyandığında Iphone marka cep telefonunun yerinde olmadığını fark ettiği, bunun üzerine aynı evde kaldığı sanığı aradığı, sanığın önce aramayı meşgule atıp, sonra da geliyorum diyerek cevapladığı; ancak gelmediği, araştırma üzerine suça konu cep telefonunun sanık tarafından aynı gün telefon işi yapan tanık M.Ç.'ye satıldığının anlaşıldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda kendisine olan borcuna karşılık suça konu cep telefonunu satması için katılanın kendisine verdiğini savunmuş; ancak katılan bu iddiayı reddetmiştir. 19.11.2015 tarihli Teslim Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Sanık her ne kadar katılanın şikâyetinden vazgeçtiğini iddia etmiş ise de, temyize konu suç şikâyete tabi olmadığı gibi dosya kapsamından sanığın katılanın suça konu cep telefonunun olay tarihinde cep telefonu işi yapan tanık M.Ç.'ye de sattığının anlaşılması karşısında, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR