Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2022/15895 K.2024/20568

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

yokluğunda karar verilen ve gerekçeli karar tebliği sırasında cezaevinde bulunan sanık ... vasisine yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olması nedeniyle sanık ...'in öğrenme üzerine sunduğu 13.05.2016 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. Maddesi uyarınca süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-e, 152/1-a maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıl olağan zamanaşımının 03.09.2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,