Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10190 K.2023/2256

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte, şikâyetçinin oturduğu apartmanın bodrum katından, şikâyetçiye ait bisikleti çaldığı olayda, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'nın, olay günü saat 03.30 - 04.00 sıralarında atılı suçu işlediklerini beyan etmesi ve UYAP'tan alınan güneş doğuş ve batış çizelgesine göre yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde gece vaktinin saat 03.45'te sona erdiğinin anlaşılması karşısında; suç saatinin tam olarak belirlenemediği, bu itibarla şüphe sanık lehine değerlendirilerek eylemin gündüz vakti işlendiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 31/3, 116/1, 119/1-c, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, birinci mahkûmiyet hükmünün verildiği 01.06.2016 tarihi ile ikinci mahkûmiyet hükmünün verildiği 15.12.2022 tarihi arasında gerçekleştiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.