Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/10614 K.2025/3361

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.02.2019 tarihli ve 2018/250 Esas, 2019/92 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi üzerine, Dairemizin 16.03.2021 tarihli ve 2020/16155 Esas, 2021/5480 Karar sayılı ilâmı ile, zamanaşımının gerçekleşmiş olması nedeniyle düşürülmesine karar verildiği anlaşılmakla, sanık ...'ın 28.12.2022 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılan incelemede,

Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2012/62 Esas, 2013/3 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, yüzüne karşı verilen 09.01.2013 tarihli hükmün yasa yolu bildiriminde, temyiz süresinin tefhimden itibaren başlayacağının belirtilmesi yerine tefhim ve tebliğden itibaren 7 gün içinde kararı temyiz edebileceğinin yazılması suretiyle yanıltılmış ise de; sanık hakkında kurulan hükümde hapis cezası ile birlikte hükmedilen 500,00 TL adlî para cezasına ilişkin Torbalı Cumhuriyet Başsavcılığınca gönderilen ödeme emrinin, sanığa 25.03.2013 tarihinde bizzat tebliğ edildiği ve dosya kapsamında yer alan 03.04.2013 tarihli alındı belgesine istinaden sanığın 500,00 TL adlî para cezasını Torbalı Malmüdürlüğü'ne ödediğinin;

kaldı ki uyarlama talebi üzerine dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaşma teklif formunun sanık tarafından 01.07.2020 tarihinde imzalandığı, uzlaşmaya ilişkin ek kararların da sanığa usulüne uygun tebliğ edildiği, açıklanan nedenlerle sanığın hakkında verilen mahkûmiyet kararından haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, en geç 25.03.2013 tarihi itibariyle öğrendiği karara karşı,

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 30.12.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunan sanığın temyiz isteminin reddine dair mahkemenin 28.12.2022 tarihli ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden,