Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11641 K.2024/18392

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibari ile 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Güncel adlî sicil kaydına göre tekerrüre esas alınan ve daha ağır olan 12.02.2014 kesinleşme tarihli Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/659 Esas, 2013/1108 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 4 ay 3 gün hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi nedeni ile ikinci kez mükerir olduğu anlaşılan sanık hakkında birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.