Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/11748 K.2024/16969

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında cezaya hükmolunurken, sırasıyla önce 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi sonra aynı Kanun'un 31/3. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı şekilde karar verilmesi, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.